នៅក្នុងជំនួបមួយកាលពីព្រឹកថ្ងៃទី ៩ កុម្ភៈកន្លងទៅរវាងលោក អ៊ុច បូររិទ្ធ រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការបរទេស និងសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិកម្ពុជា និងលោកស្រី ជេណៃយ៍ ជេខបស៍ (Janice Jacobs) ឧបការីរដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសសហរដ្ឋអាមេរិក ខណៈដែលលោកស្រីកំពុងបំពេញទស្សនកិច្ចនៅកម្ពុជានោះ មានការពិភាក្សាគ្នាលើចំណុចស្គីពីនីតិវិធីនៃលិខិតបទដ្ឋានសម្រាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍រវាងពលរដ្ឋកម្ពុជា និងជនបរទេស។ លោក អ៊ុច បូររិទ្ធ បានអះអាងថា ការពិភាក្សាលើចំណុចនេះ ដោយរួមទាំងលក្ខខណ្ឌនានានៃការស្មូមកូនចិញ្ចឹមពីប្រទេសកម្ពុជាផងមានគោលបំណងសំខាន់បំផុតគឺបញ្ជាក់ពីគោលនយោបាយរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាដោយមានការប្រឆាំងដាច់ខាតចំពោះការរត់ពន្ធកុមារនិងស្ត្រី។
នេះគឺពិតជាគោលនយោបាយមួយដ៏ត្រឹមត្រូវ និងគួរឲ្យកោតសរសើរ ដែលរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានប្ដេជ្ញា និងប្រកាន់យក ដើម្បីទប់ស្កាត់ការរត់ពន្ធកុមារនិងស្ត្រីពីប្រទេសរបស់ខ្លួន។
ជាការពិតនាពេលបច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងដំណាក់កាលនៃគោលនយោបាយបើកចំហជើងមេឃ ក្នុងយុគសម័យសកលភាវូបនីយកម្ម និងក្នុងរជ្ជកាលនៃការប្រែប្រួលខាងប្រជាសាស្ត្រ វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច សង្គមនិងនយោបាយ ព្រមទាំងគម្លាតប្រាក់ឈ្នួលរវាងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ និងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ផងនោះ ទើបមានការបម្លាស់ទីឆ្លងដែនកាន់តែច្រើនឡើង ដើម្បីស្វះស្វែងរកការងារធ្វើ ។ ពេលខ្លះទៀត ការបម្លាស់ទីឆ្លងដែនរបស់មនុស្សនេះគឺដើម្បីសាងជីវិតថ្មី និងរកសុភមង្គលជូនគ្រួសារ ដែលចំណុចនេះបានធ្វើឲ្យពួកគេពិសេសស្ត្រីក្នុងត្រកូលក្រីក្រនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ឬប្រទេសមានការអភិវឌ្ឍតិចតួចបានសម្រេចចិត្តរៀបការជាមួយបុរសបរទេសដែលមកពីប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍។ ជាការពិត ស្នេហាដែលឈានទៅរកអាពាហ៍ពិពាហ៍រវាងបុរសស្ត្រីគឺមិនប្រកាន់វណ្ណៈ ពណ៌សម្បុរ ឋានៈ និងជាតិសាសន៍នោះឡើយ។ សំខាន់ឲ្យតែភាគីទាំងសងខាងយល់ព្រមរួមសុខរួមទុក្ខជាមួយគ្នានៅក្នុងជីវិតជាការស្រេច។
នៅប្រទេសកម្ពុជាមានពលរដ្ឋខ្មែរខ្លះ ពិសេសស្ត្រីបានរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយបរទេស ទាំងជាតិសាសន៍អាស៊ី ទាំងជាតិសាសន៍អាមេរិក និងអឺរ៉ុប ហើយស្ត្រីទាំងនោះក៏បានទៅរស់នៅឯស្រុករបស់បុរសជាស្វាមី ឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រុកកំណើត ឃ្លាតឆ្ងាយពីបងប្អូន ឪពុកម្ដាយ និងញាតិមិត្តផៅសន្ដានដែលខ្លួនបានស្គាល់តាំងពីយូរមកហើយ។ ពិតមែនហើយ មានអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាច្រើនបាននាំមកនូវសុភមង្គលដល់ស្ត្រីខ្មែរយើង ពិសេសស្ត្រីដែលធ្លាប់តែមានជីវភាពក្រីក្រនោះ។ ពួកគេមិនត្រឹមតែត្រូវបានបុរសជាប្ដីជួយជ្រោមជ្រែងដល់ខ្លួនឲ្យមានភាពកក់ក្ដៅក្នុងជីវិតប៉ុណ្ណោះនោះទេ ប៉ុន្តែបងប្អូន និងឪពុកម្ដាយរបស់ពួកគេនៅឯស្រុកទៀតក៏បានទទួលការផ្គត់ផ្គង់ផងដែរ។ ជាងនេះទៅទៀត ស្ត្រីខ្លួនឯងដែលជាភរិយាមានឱកាសអភិវឌ្ឍខ្លួនទាំងផ្នែកចំណេះដឹងបច្ចេកទេស ទាំងផ្នែកស្មារតី ដែលធ្វើឲ្យខ្លួនគេមានលទ្ធភាពរកការងារល្អៗធ្វើបាន និងមានប្រាក់ចំណូលយ៉ាងសមរម្យ។ ចំណែកឯអ្នកធ្វើបម្លាស់ទីឆ្លងដែនដើម្បីស្វះស្វែងរកការងារធ្វើខ្លះទៀតក៏ទទួលបានជោគជ័យដូចបំណង ហើយពួកគេអាចរកប្រាក់ចំណូលបានមិនត្រឹមតែអាចជួយទ្រទ្រង់ខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះនោះទេ ប៉ុន្តែគេក៏អាចឆ្លៀតចែករំលែកខ្លះ ដោយផ្ញើមកឲ្យបងប្អូន និងឪពុកម្ដាយនៅឯស្រុកកំណើត ដែលប្រការនេះបានធ្វើឲ្យជីវភាពទាំងអស់គ្នាបានធូរមួយកម្រិតខុសប្លែកកាលពីគ្រាមុន។
តើអ្នកដែលទៅបរទេសពិតជាទទួលបានសុភមង្គលទាំងអស់គ្នាមែនទេ?
សំណួរនេះគេតែងតែសួរគ្នាជាញឹកញាប់ ដោយអ្នកខ្លះឆ្លើយថា "ពិត" ហើយអ្នកខ្លះទៀតក៏ឆ្លើយថា "មិនពិត"។ អ្នកខ្លះនិយាយថា "ជួញជិតជាជាងជួញឆ្ងាយ" ខណៈដែលអ្នកខ្លះទៀតនិយាយថា "ចិត្តមិនដាច់ធ្វើស្ដេចមិនបាន"។ ពិត ឬមិនពិតនោះគឺគ្មានចម្លើយណាមួយត្រូវបានគេកំណត់ថា ត្រូវ ឬក៏ខុសនោះទេ។
ក្រុមគ្រួសារខ្លះ ពិសេសគ្រួសារក្រីក្រនៅតាមតំបន់ជនបទ ដោយមើលឃើញគេទទួលបានលាភសក្ការៈពីការទៅបរទេស ពួកគេក៏បានសម្រេចចិត្តទៅដែរ ដោយអ្នកខ្លះទៀតសុខចិត្តឲ្យកូនក្រមុំរបស់ខ្លួនរៀបការជាមួយបុរសបរទេស ហើយអនុញ្ញាតឲ្យទៅតាមប្ដីនៅឯស្រុកគេ បើទោះជាខ្លួនមិនបានទទួលព័ត៌មានច្បាស់លាស់ពីភាគីខាងប្រុស និងប្រទេសជាគោលដៅក៏ដោយ ។ ពេលខ្លះនៅទីបំផុត មានអ្នកមិនបានសម្រេចដូចបំណង ហើយនាំទុក្ខសោកដល់ខ្លួន និងក្រុមគ្រួសារទៀតផង។ នេះទំនងជាពលរដ្ឋរបស់យើងទទួលបានព័ត៌មានមិនគ្រប់គ្រាន់ ឬក៏ទទួលបានដែរតែមិនច្បាស់លាស់ វាជាការងាយស្រួលដល់មេខ្យល់ ឈ្មួញជួញដូរមនុស្ស និងអ្នកឆក់ឱកាសដើម្បីផលប្រយោជន៍មកបញ្ចុះបញ្ចូលពលរដ្ឋរបស់យើង។ គួបផ្សំនឹងភាពទាល់ច្រកដោយសារតែភាពក្រីក្រផង ពួកទុច្ចរិតទាំងនោះបានផ្ដល់ទឹកប្រាក់មួយចំនួនដល់ពលរដ្ឋរបស់យើងដែលពួកគាត់មិនធ្លាប់មាននៅក្នុងជីវិតកាលពីមុនមក។
ជាការជាក់ស្ដែងកន្លងមក ទន្ទឹមនឹងជួបភាពជោគជ័យជាច្រើនក្នុងការធ្វើបម្លាស់ទីឆ្លងដែនរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរយើង ដើម្បីស្វះស្វែងរកការងារ និងចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ស្ត្រីខ្មែរជាមួយបុរសបទេសក៏ដោយ ក៏មានបុរសស្ត្រីជាច្រើនជួបនឹងរឿងបរាជ័យ សោកសង្រេង ដែលពិបាកនឹងថ្លែងនូវអ្វីដែលពួកគេបានទទួលយ៉ាងជូរចត់ ហើយអ្នកខ្លះក៏បាត់បង់ជីវិតនៅក្នុងទឹកដីរបស់គេដោយអយុត្តិធម៌ បន្ទាប់ពីពួកគេទៅធ្វើការ និងរស់នៅឯបរទេសនោះ។ ឧទាហរណ៍ជាក់ស្ដែងកាលថ្ងៃទី ៨ កុម្ភៈកន្លងមកនេះមានកម្មករខ្មែរម្នាក់ត្រូវបានគេសម្លាប់ដោយអាណោចអាធ័មនៅក្នុងទឹកដីថៃ។
ជារឿយៗ ព័ត៌មានជាច្រើនតែងតែរាយការណ៍ថា មានពលរដ្ឋខ្មែរខ្លះទាំងក្មេងចាស់ប្រុសស្រីត្រូវបានគេជួញដូរឲ្យធ្វើជាកម្មករដាច់ថ្លៃ ជាអ្នកសូមទាន និងធ្វើជាស្ត្រីបម្រើផ្លូវភេទ ឬស្ត្រីពេស្យាទៅបរទេស ពិសេសនៅកោះតៃវ៉ាន់តាមរយៈអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាដើម។ កាលពីមុននេះ មានរបាយការណ៍ជាច្រើនបានឲ្យដឹងថា អ្វីដែលនារីខ្មែររងគ្រោះធ្ងន់ធ្ងរនោះ គឺត្រូវបុរសជនជាតិតៃវ៉ាន់រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ហើយ ឆបោកនាំយកទៅធ្វើជាស្រីពេស្យានៅក្នុងប្រទេសរបស់គេ ហើយស្ត្រីទាំងនោះត្រូវគេផ្ដាច់ពុំឲ្យមានការទំនាក់ទំនងមកក្រុមគ្រួសារនៅឯស្រុកខ្មែរឡើយ។
បើតាមមន្ត្រីជំនាញបានឲ្យដឹងថា ក៏មានករណីជួញដូរពលរដ្ឋខ្មែរទៅកាន់ប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអ៊ូឌីត ហើយក៏សង្ស័យពីការជួញដូរទៅរហូតដល់សូម៉ាលីជាដើម ដូចជាករណីកងទ័ពឥណ្ឌាបាញ់ច្រឡំទូកនេសាទថៃមួយគ្រឿងថា ជាទូកចោរសមុទ្រ ដោយនៅក្នុងនោះមានជនរងគ្រោះជាជនជាតិខ្មែរមួយរូបនៅរស់រានមានជីវិត។ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការជួញដូរមនុស្សនៅក្នុងប្រទេស ក៏ដូចជាចូលរួមជាមួយពិភពលោកដើម្បីទប់ស្កាត់ការជួញដូរមនុស្សជាសកល រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាកាលពីខែកុម្ភៈឆ្នាំកន្លងទៅបានដាក់ឲ្យប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការនូវច្បាប់ស្ដីពីការបង្ក្រាបការជួញដូរមនុស្ស និងអាជីវកម្មកេងប្រវ័ញ្ចផ្លូវភេទ បន្ទាប់ពីព្រះមហាក្សត្របានឡាយព្រះហស្តលេខាតាមសំណើរបស់សភាជាតិរួចមក។ ច្បាប់នេះផ្ដល់ឲ្យសមត្ថកិច្ចនូវអំណាចធ្វើការស៊ើបអង្កេតគ្រប់ទម្រង់ទាំងអស់នៃការជួញដូរ ហើយជាមធ្យោបាយខ្លាំងមួយក្នុងការខិតខំដើម្បីនាំយកមកកាត់ទោស និងដាក់ទោសឲ្យធ្ងន់ធ្ងរដល់អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តការជួញដូរមនុស្ស ដោយរាជរដ្ឋាភិបាលបានប្រកាសក្ដែងៗថា ច្បាប់នេះជាផ្នែកមួយនៃគោលនយោបាយ "គ្មានការអត់អោន" ចំពោះមន្ត្រីដែលទទួលផលប្រយោជន៍ ឬឃុបឃិតក្នុងការជួញដូរមនុស្ស។ ជាងនេះទៅទៀត ក្នុងរយៈកាលកន្លងមក រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាក៏បានចុះហត្ថលេខាលើអនុស្សរណៈយោគយល់គ្នាស្ដីពីការប្រឆាំងនឹងការជួញដូរមនុស្សជាមួយបណ្ដាប្រទេសជិតខាង និងក្នុងតំបន់ ដូចជា ជាមួយប្រទេសវៀតណាម ប្រទេសថៃ និងម៉ាឡេស៊ីជាដើម។
ហេតុនេះ ដើម្បីជួយខ្លួនយើងផង ជួយសមាជិកក្នុងក្រុមគ្រួសាររបស់យើង ក៏ដូចជាក្នុងសហគមន៍និងក្នុងសង្គមរបស់យើងផងឲ្យរួចចាកផុតពីការជួញដូរ និងវិបត្តិជាយថាហេតុនានា យើងត្រូវស្វែងយល់ព័ត៌មានឲ្យបានច្បាស់ មុននឹងសម្រេចចិត្តទៅធ្វើការ និងទៅរស់នៅឯបរទេស បើទោះជាតាមរយៈមធ្យោបាយណាក៏ដោយ។ មុននឹងចេញដំណើរត្រូវដឹងពីប្រវត្តិអ្នកដែលពាក់ព័ន្ធក្នុងការរៀបចំឲ្យយើងបានចេញដំណើរ និងដឹងពីគោលដៅដែលយើងបម្រុងនឹងទៅនោះ។ ជាងនេះទៅទៀត មុននឹងចេញដំណើរ អ្នកឆ្លងដែនដើម្បីស្វែងរកការងារធ្វើ និងទៅរស់នៅ ពិសេសស្ត្រីត្រូវមានទំនាក់ទំនងរកបណ្ដាញនានា ដើម្បីជួយធ្វើអន្តរាគមន៍នៅពេលដែលយើងជួបគ្រោះអាសន្ន ដូចជាដឹងពី អង្គការស្ត្រី ដឹងពី បណ្ដាញស្ត្រី និងដឹងពី អង្គការគាំទ្រស្ត្រីជាដើម។ ជាងនេះទៅទៀត យើងត្រូវដឹងពីមធ្យោបាយទំនាក់ទំនងស្ថានឯកអគ្គរាជទូត និងស្ថានកុងស៊ុលរបស់ប្រទេសយើងប្រចាំនៅក្នុងប្រទេសគោលដៅដែលយើងត្រូវទៅនោះ។ ជាងនេះទៅទៀត ប្រសិនបើយើងអាចយល់ដឹងពីបច្ចេកវិទ្យា គមនាគមន៍ និងព័ត៌មានវិទ្យាថែមទៀតគឺជាការប្រសើរបំផុត។ ទាំងអស់នេះគឺជាមធ្យោបាយមួយប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ដើម្បីជួយខ្លួនឯង និងសមាជិកគ្រួសាររបស់ខ្លួនឲ្យរួចចាកផុតពីការជួញដូរ និងគ្រោះអាសន្នទាំងឡាយ ខណៈដែលនៅបរទេស។
ត្រូវគិតឲ្យបានច្បាស់លាស់ និងត្រៀមលក្ខណៈឲ្យបានស្រេចមុននឹងសម្រេចចិត្តទៅបរទេស៕
