«ឥឡូវនេះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ធូរស្រាល ប៉ុន្តែពីមុនខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ខ្ញុំគ្មាននៅសល់អ្វីទេក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំនេះ បន្ទាប់ពីប្ដី និងកូនពីរនាក់ដែលគួរឲ្យស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំនោះបានស្លាប់ទៅ» ។ នេះជាសម្ដីរបស់ស្ត្រីវ័យក្មេងម្នាក់ ដែលកំពុងតែឆុងកាហ្វេសម្រាប់ឲ្យអតិថិជនរបស់ខ្លួនដែលអង្គុយរង់ចាំនៅឯតុ ។
ក្នុងវ័យ២៦ឆ្នាំ វាសនាដែលកំពុងរស់នៅជាមួយនឹងមេរោគអេដស៍បានបាត់បង់ស្វាមី និងកូនៗរបស់នាងដោយសារតែជំងឺដែលទាក់ទិននឹងមេរោគអេដស៍ ។ វាសនាបាននិយាយថា «ប្ដីរបស់ខ្ញុំដែលជាអ្នកនេសាទបានស្លាប់ទៅហើយ ខ្ញុំក៏មិនបានដឹងថាគាត់មានជំងឺអេដស៍ដែរ ។ បន្ទាប់មកកូនប្រុសទាំងពីររបស់ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមឈឺ ហើយខ្ញុំក៏បានដឹងថាពួកគេមានផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ។ ឃើញដូចនោះ ខ្ញុំបានទៅពិនិត្យឈាម ហើយក៏បានដឹងថា ខ្ញុំក៏មានផ្ទុកមេរោគអេដស៍ដែរ» ។
ក្រោយពីការស្លាប់កូនទាំងពីរនាក់របស់ខ្លួន វាសនាមិនដឹងថានឹងត្រូវធ្វើអ្វីឬទៅទីណានោះទេ បន្ទាប់ពីនោះទៅ ។ ឪពុកម្ដាយរបស់នាង និងសមាជិកគ្រួសារដទៃៗទៀតបានរើសអើងដល់នាង ។ ប៉ុន្តែដោយមានការគាំទ្រពីអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលក្នុងស្រុកមួយដែលមានឈ្មោះថា បណ្ដាញអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ក្រុងព្រះសីហនុ វាសនាបានសាងជីវិតថ្មីរបស់ខ្លួន ។ នាងទទួលបានថ្នាំប្រឆាំងមេរោគអេដស៍ អង្ករ៣០គីឡូក្រាម ប្រេងឆា១គីឡូក្រាម និងអំបិល០,៥គីឡូក្រាម ជារៀងរាល់ខែពីបណ្ដាញអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ក្រុងព្រះសីហនុ ។ ការផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងនេះ គឺត្រូវបានឧបត្ថម្ភដោយកម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោកតាមរយៈអង្គការខាណា ។
បន្ទាប់ពីសុខភាពរបស់ខ្លួនមានភាពប្រសើរឡើងវិញ វាសនាក៏បានសម្រេចចិត្តចូលជាសមាជិកក្រុមជួយខ្លួនឯង របស់បណ្ដាញអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ក្រុងព្រះសីហនុ ។ នៅថ្ងៃទី២៧ - ២៨ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៧ កន្លងទៅនេះ នាងបានចូលរួមសិក្ខាសាលាមួយស្ដីពី «ការពង្រឹងការងារសម្របសម្រួល និងទំនាក់ទំនងក្នុងសហគមន៍» ជាមួយនឹងសមាជិកនារីចំនួន២០នាក់ផ្សេងទៀត ដែលពួកគេក៏រងផលប៉ះពាល់ពីមេរោគអេដស៍ និងជំងឺអេដស៍ដែរ ។ វាសនាបានបញ្ជាក់ថា «ខ្ញុំពិតជាបានឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ដ៏ជូរចត់នៅក្នុងអតីតកាល ។ ខ្ញុំពិតជាចង់ចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងមេរៀនទាំងនេះដោយស្មោះត្រង់ដល់ប្រជាជននៅក្នុងសហគមន៍របស់ខ្ញុំ ដូច្នេះពួកគេអាចជួយបញ្ឈប់ការចម្លងមេរោគអេដស៍ក្នុងគ្រួសារ និងសហគមន៍របស់ពួកគេ » ។ វាសនាបានបន្តថា «អ្នកដឹងហើយថា ជាស្ត្រីមេផ្ទះ ខ្ញុំបានឆ្លងមេរោគអេដស៍ពីប្ដីរបស់ខ្ញុំ ហើយកូនៗរបស់ខ្ញុំក៏បានឆ្លងមេរោគនេះពីឪពុករបស់ពួកគេដែរ ។ អ្វីដែលខ្ញុំចង់និយាយនោះ គឺថាខ្ញុំចង់ផ្ញើសារដល់សាធារណជនថា បុរសៗជាប្ដីត្រូវតែមានភាពស្មោះត្រង់ចំពោះភរិយារបស់ខ្លួន ។ ពួកគេត្រូវតែប្រើស្រោមអនាម័យឲ្យបានត្រឹមត្រូវនៅពេលដែលពួកគេទ្រាំមិនបាន ហើយទៅរួមភេទជាមួយដៃគូនៅខាងក្រៅដែលមិនមែនជាប្រពន្ធរបស់ខ្លួននោះ ។ ធ្វើដូចនេះពួកគេអាចជួយកាត់បន្ថយការរីករាលដាលនៃមេរោគអេដស៍ ហើយជួយអភិវឌ្ឍន៍ក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេផង និងសង្គមជាតិផង«។
បច្ចុប្បន្ន វាសនាកំពុងរស់នៅដោយសេចក្ដីសុខជាមួយកូនស្រីចិញ្ចឹមម្នាក់របស់គាត់ ។ តាមរយៈឥណទានពីសកម្មភាពបង្កើនប្រាក់ចំណូលរបស់អង្គការខាណា គាត់អាចមានលទ្ធភាពទិញសម្ភារៈខ្លះដើម្បីបើកភោជនីយដ្ឋានបណ្ដែតទឹកតូចមួយនៅលើសមុទ្រ ដែលគាត់បានជួលពីគេនៅក្រុងព្រះសីហនុ ៕