ជំរុញ​​សមភាព​យេនឌ័រ​ក្នុង​សង្គម​មួយ​ដែល​ស្ត្រី​អាច​ប្រើប្រាស់​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន​មាន​តុល្យភាព​និង​អាច​កសាង​សមត្ថភាព​ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន​​ភាព​​ម្ចាស់​ការ
វិបផតថល​ស្តី​អំពី​ស្ត្រី​ គឺ​ជា​បណ្តុំ​ព័ត៌មាន​អំពី​ច្បាប់​ សិទ្ធិ យេនឌ័រ​ និង​ឯកសារ​ជាច្រើន​ទៀត​ទាក់​ទង​នឹងការអភិវឌ្ឍន៍
 

របាយ​ការណ៍​ស្ដី​ពី​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ផ្សាយ​ដោយ​ក្រ​សួង​ការ​បរទេស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក

Send to friendកំណែ​ដែល​ងាយ​​ស្រួល​បោះពុម្ព​

កម្ពុជា​គឺ​ជា​ប្រទេស​ប្រភព និង​ជា​ប្រទេស​គោលដៅ​សម្រាប់​ជនរងគ្រោះ​ដោយ​ការ​ជួញដូរ។ ស្ត្រី និង​កុមារ​ត្រូវ​បាន​គេ​ជួញដូរ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ និង​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី ដើម្បី​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​ផ្លូវ​ភេទ។ ចំណែក​បុរស​កម្ពុជា​ខ្លះ​ដែល​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ដោយ​ចិត្ត​ឯង​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​ថៃ​ដើម្បី​ស្វែងរក​ការងារ​ធ្វើ បាន​ធ្លាក់​ក្នុង​ស្ថានភាព​ត្រូវ​បាន​គេ​បង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ពលកម្ម​ធ្ងន់ធ្ងរ​តាម​ទូក​នេសាទ សំណង់ និង​កសិកម្ម​ឧស្សាហកម្ម។

ស្ត្រី និង​កុមារ​កម្ពុជា​ត្រូវ​បាន​គេ​ជួញ​ដូរ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការងារ​ក្រោម​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​នៅ​តាម​ផ្ទះ ហើយ​មាន​ខ្លះ​អាច​ត្រូវ​បាន​គេ​បង្ខំ​ឲ្យ​បម្រើ​ក្នុង​សេវា​ពេស្យាចារ។ បុរស​កម្ពុជា​ដែល​ចំណាក​ស្រុក​ស្វែង​រក​ការងារ​ខ្លះ និង​ដែល​បាន​ត្រលប់​មក​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង និង​ម៉ាឡេស៊ី​បាន​រៀប​រាប់​ពី​ការ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់​បង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ពលកម្ម​ជា​ទម្ងន់ និង​ការ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ទៅ​ក្នុង​ទាសភាព​បំណុល (Debt bondage)។ កុមារ​ត្រូវ​បាន​គេ​ជួញដូរ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ និង​វៀតណាម​ឲ្យ​ដើរ​សុំទាន និង​ដើរ​លក់​ស្ករគ្រាប់ លក់​ផ្កា ឬ​ខាត់​ស្បែកជើង​ឲ្យ​គេ។

នារី​ខ្មែរ​ខ្លះ​ដែល​បាន​ធ្វើ​អន្តោប្រវេសន៍​ទៅកាន់​កោះ​តៃវ៉ាន់​ដោយសារ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​តាមរយៈ​ក្រុមហ៊ុន​រៀបចំ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជា​អន្តរជាតិ នៅ​ទីបំផុត​ត្រូវ​បាន​គេ​ជួញដូរ​ឲ្យ​ធ្វើជា​ស្ត្រី​ពេស្យា។ ការ​ជួញដូរ​ផ្លូវ​ភេទ​កុមារី និង​នារី​រួម​ទាំង​ជនជាតិ​វៀតណាម​ផង កើត​មាន​ក្នុង​រង្វង់​ព្រំដែន​ប្រទេស​កម្ពុជា​ផង​ដែរ​ ពី​តំបន់​ជនបទ​មក​ទីក្រុង​ភ្នំ​ពេញ សៀមរាប និង​ក្រុង​ព្រះសីហនុ។ កម្ពុជា​ជា​ប្រទេស​គោលដៅ​សម្រាប់​ការជួញដូរ​កុមារី​វៀតណាម​ឲ្យ​បម្រើ​ពេស្យាចារ។ កម្ពុជា​ក៏​ជា​ប្រទេស​គោល​ដៅ​ផង​ដែរ សម្រាប់​ទេសចរណ៍​ផ្លូវ​ភេទ​បរទេស​ដែល​ចង់​រួមភេទ​ជាមួយ​កុមារ ដែល​មាន​បុរស​ជនជាតិ​អាស៊ី​កាន់​តែ​ច្រើន​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​កាន់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដើម្បី​រួមភេទ​ជាមួយ​កុមារី​ព្រហ្មចារី​ដែល​មិន​ទាន់​គ្រប់​អាយុ។
ទោះបី​ការ​គោរព​មិន​ទាន់​បាន​ពេញលេញ​តាម​បទដ្ឋាន​អប្បបរមា​សម្រាប់​ការ​បំបាត់​ការ​ជួញដូរ ក៏​រដ្ឋាភិបាល​កំពុង​តែ​ខិតខំ​ច្រើន​គួរ​ឲ្យ​កត់សំគាល់​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​ក្នុង​ការ​ជួញដូរ​នេះ។ ពេល​នេះ​មិថុនា (២០០៨) ប្រទេស​កម្ពុជា​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ចូល​ក្នុង​លំដាប់​ទី​២ ជា​លើក​ដំបូង​គិត​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ២០០៤​មក ដោយសារ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​បង្កើន​ការ​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ក្នុង​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ។ រដ្ឋាភិបាល​បាន​បង្កើត​ក្រុម​ការងារ​ពិសេស​ថ្នាក់​ជាតិ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ ដើម្បី​កែលំអ​ការ​ឆ្លើយតប​ជា​អន្តរ​ទីភ្នាក់ងារ​ទៅ​នឹង​ការ​ជួញដូរ និង​កែលំអ​ការ​សម្របសម្រួល​ជាមួយ​សង្គម​ស៊ីវិល​បង្កើត​សកម្មភាព​អនុវត្ត​ច្បាប់​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ជួញដូរ​ និង​មន្ត្រី​ឃុបឃិត ហើយ​នឹង​ធ្វើ​សកម្មភាព​ការពារ។ ក្នុង​ខែកុម្ភៈ​ ឆ្នាំ២០០៨ ច្បាប់​ថ្មី​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ស្ដីពី​ការ​បង្ក្រាប​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​អាជីវកម្ម​កេងប្រវ័ញ្ច​ផ្លូវ​ភេទ​បាន​ប្រកាស​ឲ្យ​ប្រើ និង​ចូល​ជាធរមាន​ភ្លាមៗ។
ច្បាប់​នេះ​ផ្ដល់​ឲ្យ​សមត្ថកិច្ច​នូវ​អំណាច​ធ្វើការ​ស៊ើបអង្កេត​គ្រប់​ទម្រង់​ទាំងអស់​នៃ​ការ​ជួញដូរ ហើយ​ជា​មធ្យោបាយ​ខ្លាំង​មួយ​ក្នុង​ការ​ខិតខំ​ដើម្បី​នាំ​យក​មក​កាត់ទោស និង​ដាក់​ទោស​ឲ្យ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​អ្នក​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស។ មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​ជាន់​ខ្ពស់​បាន​ប្រកាស​ជា​សាធារណៈ​នូវ​គោលនយោបាយ «គ្មាន​ការ​អត់​អោន» ចំពោះ​មន្ត្រី​ដែល​ទទួល​ផលប្រយោជន៍ ឬ​ឃុបឃិត​ក្នុង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស។
របាយការណ៍​បាន​កំណត់​សំគាល់​ថា រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​បន្ត​អនុវត្ត​ច្បាប់​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ។ ក្នុង​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០០៨ ច្បាប់​ថ្មី​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ស្ដីពី ការ​បង្ក្រាប​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស និង​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ជួញដូរ​ផ្លូវ​ភេទ​ត្រូវ​បាន​ប្រកាស និង​បាន​ចូល​ជាធរមាន។ ច្បាប់​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ​នេះ​ដាក់​ទោស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ដល់​គ្រប់​ទម្រង់​ទាំងអស់​នៃ​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស រួម​ទាំង​ទាសភាព​បំណុល ចែង​ពី​ការ​ដាក់​ទោស​ចំពោះ​បទល្មើស​មាន​សភាព​ម៉ឺងម៉ាត់​គ្រប់គ្រាន់ និង​ស្របតាម​ទោស​សម្រាប់​បទឧក្រិដ្ឋ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដ៏​ទៃ​ទៀត ដូច​ការ​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ។ ដោយ​សារ​កង្វះខាត​ធនធាន រដ្ឋាភិបាល​មិន​បាន​ផ្ដល់​ស្ថិតិ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​យក​ជា​ការ​បាន​ស្ដីពី​ការ​នាំ​ខ្លួន​មក​កាត់​ទោស។ ក្រសួង​មហា​ផ្ទៃ​រាយ​ការណ៍​ពី​ការ​ទទួល​បាន​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ទាក់ទង​នឹង​ករណី​ជួញដូរ​មនុស្ស​ចំនួន​៥៣​ករណី​ពី​ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០០៧ ដល់​ខែ​មិនា​ឆ្នាំ២០០៨។ ៣៥​ករណី​ជា​ករណី​ជួញដូរ​ផ្លូវភេទ ដោយ​មាន​ជនរងគ្រោះ​ចំនួន​៦០​នាក់ និង​១១​ករណី​ជា​ករណី​ជួញដូរ​ដើម្បី​បង្ខំឲ្យ​ធ្វើ​ពលកម្ម ដោយ​មាន​ជនរងគ្រោះ​ចំនួន​១០៦​នាក់។នគរបាល​កម្ពុជា​បាន​ចាត់ការ​លើ​ករណី​ចំនួន​៤៣។ ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​បាន​រាយការណ៍​ថា ជនប្រព្រឹត្ត​ការ​ជួញដូរ​ចំនួន​៦៥​នាក់​ ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន​ក្នុង​រយៈពេល​នៃ​របាយការណ៍​នេះ។ តុលាការ​ក្រុង​ភ្នំពេញ​បាន​ធ្វើការ​ជំនុំជម្រះ​ទោស​ជនប្រព្រឹត្ត​ការ​ជួញដូរ​ចំនួន​៥២​នាក់។
នាយកដ្ឋាន​នគរបាល​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស និង​ការពារ​អនីតិជន​របស់​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ បាន​រាយការណ៍​ករណី​ចំនួន​៥២​ដែល​មាន​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ជន​ប្រព្រឹត្ត​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស និង​៦៥​នាក់​ដែល​នាំ​ដល់​ការ​ដាក់​ទោស​ចំនួន​៨​ករណី។ អង្គការ​មិនមែន​រដ្ឋាភិបាល​បាន​រាយការណ៍​ពី​ករណី​ជួញដូរ​មនុស្ស​ដើម្បី​បង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ពលកម្ម​ចំនួន​១៩​ករណី​ ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​អ្នក​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​ស្របច្បាប់​ធ្លាក់​ខ្លួន​ក្នុង​ស្ថានភាព​ទាសភាព​ដោយ​ការ​បង្ខំ​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី តែ​ក្រុមហ៊ុន​ជ្រើសរើស​កម្មករ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ជា​ធម្មតា​បង់​លុយ​សង​ហើយ​មិន​ត្រូវ​បាន​កាត់​ទោស​ចំពោះ​បទល្មើស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ទេ។ គេ​មិន​ឃើញ​មាន​ភ្នាក់ងារ​ជ្រើសរើស​មនុស្ស​ធ្វើការ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ទោស​ឲ្យ​ទទួលខុសត្រូវ​ចំពោះ​ការ​ជួញដូរ​អ្នក​ធ្វើ​អន្តោប្រវេសន៍ ឬ​ត្រូវ​បាន​កាត់​ទោស​ទេ។ នៅ​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ២០០៨ សម្ដេច​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​បញ្ជា​ឲ្យ​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម​លុប​អាជ្ញាប័ណ្ណ​រកស៊ី​របស់​ក្រុមហ៊ុន​រៀបចំ​អាពាហ៍ពិពាហ៍ ហើយ​បាន​ហៅ​ការ​រកស៊ី​បែប​នេះ​ថា ជា​ទម្រង់​មួយ​នៃ​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស៕

ចែក​រំលែក​អត្ថបទ​ដោយ​ប្រើ​ del.icio.us digg
 
ស្នើដោយ៖ លីនណា  កាល​បរិច្ឆេទ៖ អង្គារ 06 Jan 2009