ជំរុញ​​សមភាព​យេនឌ័រ​ក្នុង​សង្គម​មួយ​ដែល​ស្ត្រី​អាច​ប្រើប្រាស់​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន​មាន​តុល្យភាព​និង​អាច​កសាង​សមត្ថភាព​ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន​​ភាព​​ម្ចាស់​ការ
វិបផតថល​ស្តី​អំពី​ស្ត្រី​ គឺ​ជា​បណ្តុំ​ព័ត៌មាន​អំពី​ច្បាប់​ សិទ្ធិ យេនឌ័រ​ និង​ឯកសារ​ជាច្រើន​ទៀត​ទាក់​ទង​នឹងការអភិវឌ្ឍន៍
ដោយសារ​មាន​ការ​កែប្រែ វិបផតថល​អំពី​ស្ត្រីនឹង​មិន​មាន​ព័ត៌មាន​ប្រចាំ​ថ្ងៃ តែ​ជំនួស​ដោយ​ព័ត៌មាន​អំពី​ស្ថាប័ន ច្បាប់ និង​ឯកសារ​ស្រាវជ្រាវ​នានា​វិញ
 

ចាប់​ប្រធាន​គណៈកម្មការ​វត្ត​សុវណ្ណ​ធម្មរាជ​និង​មេការ​​រឿង​រំលោភ​ និង​ប្រព្រឹត្ត​អនាចារ​លើ​ស្ត្រី​រាប់​រយ​នាក់

Send to friendកំណែ​ដែល​ងាយ​​ស្រួល​បោះពុម្ព​

ភ្នំពេញ៖ ប្រធាន​គណៈកម្មការ​វត្ត​សុវណ្ណ​ធម្មរាជ​ និង​មេការ​​សំណង់​ប្រាសាទ​ក្នុង​វត្ត​​ម្នាក់​ទៀត​ បាន​ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ប៉េអឹម​លើ​ផ្ទៃ​ប្រទេស​បញ្ជូន​មក​សាលា​ដំបូង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ ដើម្បី​យក​មក​ធ្វើ​ការ​សាកសួរ​​ពី​បញ្ហា​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​ និង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អនាចារ​លើ​ស្ត្រី​រាប់​រយ​នាក់​តាម​រូប​ភាព​ធ្វើ​អ្នក​ស្រោច​ទឹក​និង​ប្រមូល​ស្រី​កំព្រាៗ​មក​ចិញ្ចឹម​នៅ​ក្នុង​វត្ត។

ប្រធាន​គណៈកម្មការ​វត្ត​សុវណ្ណ​ធម្មរាជ​ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ ហៅ​ ​រស់ សាវី​ ភេទ​ប្រុស​អាយុ​៥៦​ឆ្នាំ​ និង​មេការ​ម្នាក់​ទៀត​ឈ្មោះ​ ហង់​ សាមឿន​ ភេទ​ប្រុស​អាយុ​៤៣​ឆ្នាំ។ បុរស​ទាំង​២​នាក់​​នេះ​បាន​ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ការិយាល័យ​ស្រាវជ្រាវ​បទល្មើស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ប៉េអឹម​លើ​ផ្ទៃ​​ប្រទេស​ឃាត់​ខ្លួន​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៤​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៩​ នៅ​ស្រុក​ពញាឮ​ ខេត្ត​កណ្ដាល​ ដោយ​យោង​តាម​ដីកា​បញ្ជា​ឲ្យ​ចូល​ខ្លួន​របស់​លោក​ សុខ​ រឿន​ ព្រះរាជអាជ្ញា​រង​អម​សាលា​ដំបូង​រាជធានី​ភ្នំពេញ។

នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៥​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៩​ ប៉េអឹម​​បាន​បញ្ជូន​បុរស​ទាំង​២​នាក់​នេះ​មក​សាលា​ដំបូង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​សាកសួរ​តាម​ច្បាប់។ រហូត​មក​ទល់​រសៀល​ថ្ងៃ​ដដែល​នេះ​តុលាការ​​ពុំ​ទាន់​សម្រេច​យ៉ាង​ណា​នៅ​ឡើយ។

លទ្ធផល​នៃ​ការ​សាកសួរ​នេះ​ពុំ​មាន​ប្រភព​ណា​មួយ​បញ្ជាក់​ឲ្យ​ដឹង​ជា​ផ្លូវ​ការ​នោះ​ទេ​ គ្រាន់​តែ​បង្ហើប​ឲ្យ​ដឹង​​ជា​ផ្លូវ​ការ​នោះ​ទេ​ គ្រាន់​តែ​បង្ហើប​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ ជា​ប្រធាន​គណៈកម្មការ​វត្ត​​សុវណ្ណ​ធម្មរាជ​ដែល​មាន​ទី​តាំង​​នៅ​ភូមិ​ពង្រ​ ឃុំ​ពញា​ពន់​ ស្រុក​ពញាឮ​ ខេត្ត​កណ្ដាល។ តាម​ឋានៈ​នេះ​​ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ បាន​ពង្រីក​ឥទ្ធិពល​របស់​ខ្លួន​ដើម្បី​គ្របដណ្ដប់​លើ​ចៅអធិការ​ និង​ព្រះសង្ឃ​មួយ​ចំនួន​ដែល​គង់​នៅ​វត្ត​នេះ​រហូត​ដល់​សង់​អាស្រម​មួយ​​នៅ​ក្នុង​ដី​វត្ត​ផ្នែក​ខាង​ក្រោយ​ដើម្បី​រៀបចំ​ជា​កន្លែង​ធ្វើ​ស្នេហ៍​ស្រោច​ទឹក​ និង​ប្រមូល​យក​ស្រីៗ​កំព្រា​មក​ចិញ្ចឹម​ពេញ​អាស្រម​នេះ។

ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៤​ រហូត​មក​ទល់​ពេល​នេះ​ ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ បាន​ប្រព្រឹត្ត​សកម្មភាព​​ខុស​ច្បាប់​មួយ​ចំនួន​ទៅ​លើ​ស្រីៗ​មក​រក​ធ្វើ​ស្នេហ៍​ឬ​ស្រោច​ទឹក​ និង​ទៅ​លើ​ស្រីៗ​កំព្រា​ទាំង​នោះ។ ប៉ុន្តែ​​អំពើ​ខុស​ច្បាប់​នេះ​ពុំ​បាន​បែក​ធ្លាយ​ទៅ​ក្រៅ​ទេ​ ព្រោះ​ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ បាន​​ឲ្យ​ស្រីៗ​ទាំង​នោះ​ស្បថ​ចំពោះ​មុខ​ព្រះ​ថា​ មិន​យក​រឿង​នេះ​ទៅ​និយាយ​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ដឹង​ទេ។

លុះ​មក​ដល់​ឆ្នាំ​២០០៩​ មាន​ស្ត្រី​រងគ្រោះ​​ម្នាក់​បាន​ចេញ​មុខ​មក​ផ្ដល់​ព័ត៌មាន​ឲ្យ​សមត្ថកិច្ច។ ដូច្នេះ​ហើយ​ក្រោយ​ការ​ស្រាវជ្រាវ​រក​ឃើញ​​ថា​ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ មាន​ជាប់​​ពាក់ព័ន្ធ​​នឹង​ការ​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​ និង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​​អនាចារ​លើ​ស្រីៗ​ទាំង​នោះ​តាម​រូបភាព​​ដាក់​ថ្នាំ​សម្រើប​ក្នុង​កែវ​ទឹក​ រួច​ចាក់​​វីដេអូ​អាសអាភាស​ឲ្យ​មើល​ជា​ដើម។

យោង​តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​នេះ​សមត្ថកិច្ច​បាន​ធ្វើ​របាយការណ៍​បញ្ជូន​មក​សាលា​ដំបូង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ដើម្បី​សុំ​ដីកា​បញ្ជា​ឲ្យ​ចូល​ខ្លួន​ចុះ​ទៅ​ឃាត់​ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ យក​មក​ធ្វើ​ការ​សាកសួរ​តាម​ច្បាប់។

នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៤​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៩​ សមត្ថកិច្ច​បាន​ឃាត់​ខ្លួន​ឈ្មោះ​ រស់​ សារិន​ និង​ឈ្មោះ​ ហង់​ សាមឿន​ ខណៈ​ពេល​ដែល​បុរស​ទាំង​​២​នាក់​នេះ​ជិះ​ឡាន​ចេញ​ពី​វត្ត។

នៅ​រសៀល​ថ្ងៃ​ដដែល​ តុលាការ​​បាន​ដឹកនាំ​កម្លាំង​ចម្រុះ​ចុះ​ឆែកឆេរ​អាស្រម​របស់​ឈ្មោះ​រស់​ សារិន។ ក្នុង​ការ​ឆែកឆេរ​នេះ​ សមត្ថកិច្ច​រក​ឃើញ​លិង្គ​សិប្បនិម្មិត​​ ឌីស​អាសអាភាស​មួយ​ចំនួន​ និង​ថ្នាំ​មួយ​ចំនួន​ដែល​សង្ស័យ​ថា​ជា​ថ្នាំ​សម្រើប៕

ចែក​រំលែក​អត្ថបទ​ដោយ​ប្រើ​ del.icio.us digg
 
ស្នើដោយ៖ ចាន់នីម  កាល​បរិច្ឆេទ៖ អង្គារ 16 Jun 2009

ការ​ធ្លាក់​ចុះ​នៃ​សាសនា​

       
បាន​ដាក់​ស្នើ​ដោយ Kolyan (មិន​បាន​ផ្ទៀងផ្ទាត់) នៅ ពុធ, 06/17/2009 - 07:28

 

ជម្រាប​សួរ​​ លោក និង​លោកស្រី​ បង​និង ប្អូន ជា​ទី​រាប់​អាន!

នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​បាន​អាន​អត្ថបទ​ខាង​លើ ខ្ញុំ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ជា​ក្រៃលែង​ចំពោះ​ទង្វើល​ដ៏​ថោក​ទាប​ដែល​មិន​អាច​អត់​អោន​អោយ​បាន​។​វត្ត​អារាម​គន​ជា​កន្លែង​ដែល​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទូទាំង​ប្រ​ទេស​ទុក​ជាកន្លែង​គោរ​ព​បូជា។​តែ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​តែង​តែ​មាន​មនុស្ស​ ត្មិល ថោកទាប និង​គ្មាន​សាសនា​ យក​ជា​កន្លែង​សម្រាប់ រក​ផល​ប្រយោជន៍ និង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អមនុស្សធម៌​ទៅ​វិញ​ ជា​ពិសេស​ទៅ​ទៀត​នោះ​ បង្កើត​ជា​កន្លែង​​ប្រមូល​​​ផ្ដុំ​​នារីៗ​ដែល​គ្មាន​ទី​ពឹង​មក​ចិញ្ចឹម​សម្រាប់​បំពេញ​តណ្ហា​ទៅ​វិញ​។ នាង​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ចម្លែក​ក្នុង​ចិត្ត​ថា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ទង្វើ​បែប​នេះ​បាន​កើត​ឡើង​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ១៩៩៤​ ហើយ​អាច​បន្ត​រហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​បាន​ទៅ​កើត​? ចុះ​ខាង​មន្ទីរ​ធម្មការ​ និង​សាសនា​មិន​ចម្លែក​​ទេ​រឺ?​ មាន​ការ​ប្រមូល​ផ្តុំ​នារី​រស់​នៅ​ក្នុង​វត្ត​បាន​រហូត​ដល់​​ ១៥​​ឆ្នាំ ហើយ​មាន​នារី​រង​គ្រោះ​រាប់​រយ​អ្នក​នោះ?

សូម​អភ័យ​ទោស​រាល់​កំហុស​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​។

ពី​ខ្ញុំ កល្យាណ