ជំរុញ​​សមភាព​យេនឌ័រ​ក្នុង​សង្គម​មួយ​ដែល​ស្ត្រី​អាច​ប្រើប្រាស់​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន​មាន​តុល្យភាព​និង​អាច​កសាង​សមត្ថភាព​ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន​​ភាព​​ម្ចាស់​ការ
 

ដំណាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​ សក្ដានុពល​ដែល​មើល​រំលង

ផ្ទៃ​ដី​មួយ​ភាគ​ធំ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ គ្រប​ដណ្ដប់​​ដោយ​ដំណាំ​ជា​ច្រើន​ដូចជា​​ស្រូវ​ ពោត​ សណ្ដែក​ និង​ដំណាំ​ប្រភេទ​​ផ្សេងៗ​ទៀត​ ដែល​ប្រភេទ​ដំណាំ​ទាំងអស់​នោះ​ ត្រូវ​ដាំ​ដុះ​លើ​ផ្ទៃ​ដី​មាន​ជីវជាតិ​ និង​មាន​ទឹក​ស្រោចស្រព​គ្រប់គ្រាន់​ លើ​ផ្ទៃ​ដី​ធ្វើ​កសិកម្ម​សរុប​ប្រមាណ​ជា​ ៣,៨​លាន​ហិកតា។

ដោយ​ឡែក​ ផ្ទៃ​ដី​កសិកម្ម​មួយ​ចំនួន​ ប្រមាណ​ជា​ ៦០ ០០០​ហិកតា​ នៃ​ផ្ទៃ​ដី​កសិកម្ម​សរុប​ មិន​អាច​ដាំដំណាំ​ប្រភេទ​​ទាំងអស់​នោះ​បាន​ ព្រោះ​ប្រភេទ​ដី​នោះ​ ជា​ដី​មាន​ជីវជាតិ​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ និង​ឆ្ងាយ​​​ពី​ប្រភព​ទឹក​ ប៉ុន្តែ​ កសិករ​អាច​ទាញ​​យក​ប្រយោជន៍​ពី​ប្រភេទ​​ដី​ទាំង​នោះ​បាន​ សម្រាប់​សេដ្ឋកិច្ច​ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ពួក​គាត់​ ដោយ​ដាំដំណាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​ដែល​អាច​បង្កើន​ចំណូល​ក្នុង​គ្រួសារ​ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​កម្រិត​ជីវភាព​​របស់​កសិករ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​ជាង​មុន។

ដំណាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​ ជា​ប្រភេទ​ដំណាំ​សក្ដានុពល​ ដែល​អាច​រស់​បាន​ប្រមាណ​​ជា​ជាង​ ៣០​ឆ្នាំ​ និង​ផ្ដល់​ផល​ចាប់​ពី​រយៈពេល​ ៣​ឆ្នាំ។ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​ តម្រូវ​ការ​ទី​ផ្សារ​អន្តរជាតិ​ មាន​ការ​កើន​ឡើង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ និង​ទិញ​ក្នុង​តម្លៃ​ខ្ពស់​ពី​ប្រទេស​​ផលិត​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​ ដែល​ជា​មូល​ហេតុ​​សំខាន់​សម្រាប់​កសិករ​​មាន​ដី​គ្មាន​ជីវជាតិ​ ដែល​​ទុក​ទំនេរ​ចោល​ គឺ​អាច​បង្វែរ​​ទៅ​ដាំដំណាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​សម្រាប់​បង្កើន​ចំណូល​ក្នុង​គ្រួសារ​ក្នុង​​​​បរិមាណ​កាន់​តែ​ច្រើន​ជាង​មុន​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ។

បើ​យោង​តាម​ ក្រសួង​កសិកម្ម​ រុក្ខា​ប្រមាញ់​ និង​នេសាទ​ បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ផ្ទៃ​ដី​ដាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​សរុប​ប្រមាណ​ជា​ ៦០ ៨៧៤​ហិកតា​ នៅ​ឆ្នាំ​២០០៧​ ដែល​កើន​ពី​ ១៥ ៦៥៣​ហិកតា​ នៅ​ឆ្នាំ​២០០០។​ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​ គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​មាន​តម្លៃ​ប្រមាណ​​ជា​ ១ ០០០​ដុល្លារ​ ក្នុង​មួយ​តោន​ ហើយ​តម្លៃ​នេះ​មាន​និន្នាការ​កើន​ឡើង​រាល់​ឆ្នាំ។

ការ​ដាំ​ដុះ​ដំណាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​

ដំណាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​ កំពុង​ដាំ​ដុះ​ភាគ​​ច្រើន​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់​ចាម​ រតនគីរី​ កោះកុង​ ហើយ​ផ្ទៃ​ដី​ ដែល​ដាំ​ដើម​ស្វាយ​ចន្ទី​ធំ​ជាង​គេ​គឺ​ ខេត្ត​​កំពង់ចាម​ ដែល​ផ្ទៃ​ដី​សរុប​​ប្រមាណ​ជាង​ ១០ ០០០​ហិកតា។ ដើម​ស្វាយ​ចន្ទី​ អាច​ទ្រាំទ្រ​នឹង​អាកាសធាតុ​បាន​ល្អ​ អាច​ដាំ​លើ​ប្រភេទ​​ដី​​​មាន​ខ្សាច់​​ច្រើន​ និង​ដី​មាន​គុណភាព​អន់​ និង​តំបន់​ដាច់ស្រយាល​​ដែល​ឆ្ងាយ​ពី​ប្រភេទ​ទឹក។

វិទ្យាស្ថាន​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា​ បាន​ប៉ាន់ស្មាន​ថា​ ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​ គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​​ផលិត​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​បាន​ប្រមាណ​ចន្លោះ​ពី​ ៣០ ០០០​ទៅ​ ៥០ ០០០​តោន​ ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​ ដែល​ ៦៥%​ ផលិត​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម​ និង​រតនគីរី។

ចំពោះ​ផល​ដែល​ផលិត​បាន​ គឺ​​កសិករ​ងាយស្រួល​លក់​ ដោយ​មាន​ឈ្មួញ​វៀតណាម​មក​ទិញ​ដល់​ទីកន្លែង​​តែ​ម្ដង​ ត្រង់​ថ្លៃ​មួយ​ខ្ពស់​​ជាង​តម្លៃ​ក្នុង​ស្រុក​ និង​កសិករ​មិន​ចាំ​បាច់​​ចំណាយ​លើ​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ ដែល​ជា​ឱកាស​មួយ​ធ្វើ​ឲ្យ​កសិករ​ចំណេញ​កាន់​តែ​​ច្រើន។

ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​ គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​មាន​សារប្រយោជន៍​ សម្រាប់​អ្នក​ប្រើប្រាស់​​ដោយ​ផ្ដល់​នូវ​ប្រូតេអ៊ីន​​ខ្ពស់​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​តម្រូវ​ការ​ក្នុង​ស្រុក​ និង​ក្រៅ​ស្រុក​កើន​​ឡើង​ខ្ពស់។ ប្រទេស​ជិត​ខាង​ដូចជា​​ប្រទេស​វៀតណាម​​ បាន​ក្លាយ​ជា​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ​ផល​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​យ៉ាង​ច្រើន​សន្ធឹកសន្ធាប់​ពី​កសិករ​​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ហើយ​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ​​ ត្រូវ​បាន​នាំ​ចេញ​ប្រទេស​វៀតណាម​ជា​លក្ខណៈ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ។

ការ​ដាំដុះ​ដំណាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​ នឹង​ផ្ដល់​ផល​ច្រើន​ឡើង​​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ​ ដោយសារ​កសិករ​ពង្រីក​ផ្ទៃ​ដាំដុះ​ និង​ផល​ខ្ពស់​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម​ និង​រតនគីរី​ ដែល​​អាច​មាន​លទ្ធភាព​នាំ​ចេញ​ទៅ​ទីផ្សារ​អន្តរជាតិ​បាន​ដូច​​ប្រទេស​វៀតណាម។ ថ្មីៗ​នេះ​កម្ពុជា​​បាន​នាំ​ចេញ​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​ចំនួន​ទឹក​ប្រាក់​​ប្រមាណ​ ៥០​លាន​ដុល្លារ​ ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ។

បទពិសោធន៍​ប្រទេស​វៀតណាម​

ប្រទេស​វៀតណាម​ បាន​ក្លាយ​ជា​អ្នក​នាំ​ចេញ​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​លំដាប់​ថ្នាក់​​លេខ​មួយ​លើ​ពិភពលោក​ ហើយ​កម្ពុជា​នឹង​រំពឹង​ថា​ អាច​មាន​លទ្ធភាព​នាំ​ចេញ​​ទៅ​ទីផ្សារ​ដទៃ​បាន​ ប្រសិន​កម្ពុជា​មាន​ឧបករណ៍​កែច្នៃ​សម្រាប់​បក​យក​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​​ទៅ​តាម​​កម្រិត​មួយ​ដែល​​ទី​ផ្សារ​​បរទេស​ត្រូវ​ការ​ និង​ការ​នាំ​ចេញ​ក្រៅ​ផ្លូវ​​ការ​ត្រូវ​បាន​កាត់​បន្ថយ​ ដោយ​ទុក​​ឲ្យ​​ឈ្មួញ​ ឬ​ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​នៅ​កម្ពុជា​ អាច​នាំ​ចេញ​ទៅ​ទីផ្សារ​ដោយ​ផ្ទាល់។

ថ្មីៗ​នេះ​ វៀតណាម​បាន​មក​ទិញ​ស្វាយចន្ទី​ដែល​មិន​ទាន់​កែច្នៃ​យ៉ាង​ច្រើន​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​​ ហើយ​ឈ្មួញ​ និង​ម្ចាស់​​សិប្បកម្ម​ខាង​វៀតណាម​​ ទទួល​បាន​ផល​ចំណេញ​យ៉ាង​ច្រើន​ ដោយសារ​​តែ​ប្រទេស​​វៀតណាម​ បាន​ចុះ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ជា​មួយ​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ​ថា​ នឹង​ផ្គត់ផ្គង់​ក្នុង​បរិមាណ​មួយ​ធំ​ជាង​ឆ្នាំ​មុន។

នៅ​កម្ពុជា​ គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​​ប្រមាណ​តែ​ ២%​ ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​លក់​ក្នុង​ស្រុក​ ក្នុង​ចំណោម​ទិន្នផល​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​ដែល​ផលិត​បាន​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​ចំនួន​ ៥០ ០០០០​តោន​ ដែល​ក្រៅ​ពី​នេះ​​ គឺ​នាំ​ចេញ​ទៅ​វៀតណាម​ ដែល​​ធ្វើ​ឲ្យ​កម្ពុជា​ខាតបង់​ក្នុង​ការ​បង្កើត​​តម្លៃ​បន្ថែម​ចំពោះ​សេដ្ឋកិច្ច​ និង​ការងារ​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ។

បើ​យោង​តាម​ ក្រសួង​កសិកម្ម​ និង​​អភិវឌ្ឍន៍​ជនបទ​នៃ​ប្រទេស​វៀតណាម​ ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ប្រទេស​វៀតណាម​ បាន​លក់​ផល​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​ ដែល​មាន​តម្លៃ​ជា​ទឹក​​ប្រាក់​ប្រមាណ​ជា​ ៦៨០លាន​ដុលារ​ ក្នុង​ឆ្នាំ​ ២០០៨​ ដែល​ឆ្នាំ​ ២០០៧​ លក់​បាន​ប្រមាណ​ ៦៥០​លាន​ដុល្លារ។

មូលហេតុ​ជំរុញ​ការ​នាំ​ចេញ​គ្រាប់​ស្វាយ​ចន្ទី​ទៅ​​វៀតណាម​

របាយការណ៍​របស់​វិទ្យាស្ថាន​​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា​ បាន​បង្ហាញ​ថា​ ៩៥%​ នៃ​គ្រាប់​​ស្វាយចន្ទី​ បាន​នាំ​ចេញ​ទៅ​ប្រទេស​វៀតណាម​តាម​ព្រំដែន​ និង​ឈ្មួញ​ខាង​វៀតណាម​មួយ​ចំនួន​​ ចូល​មក​ទិញ​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​កសិករ​នៅ​កម្ពុជា​ ព្រោះ​វៀតណាម​ហ៊ាន​ឲ្យ​ថ្លៃ​ខ្ពស់។

ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​ នៅ​កម្ពុជា​​ដោយសារ​ខ្វះ​បច្ចេកទេស​ដើម្បី​បក​យក​គ្រាប់​ស្វាយ​​ចន្ទី​ និង​រោងចក្រ​សម្រាប់​កែច្នៃ​មាន​កម្រិត​ទើប​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​មិន​អាច​ស្រូប​​យក​ផល​ស្វាយ​ចន្ទី​ទាំងអស់​នោះ​បាន។

ទន្ទឹម​នឹង​កម្ពុជា​ខ្វះ​រោងចក្រ​កែច្នៃ​ និង​ខ្វះ​បច្ចេកទេស​​ផង​នោះ​ ប្រទេស​វៀតណាម​ជា​អ្នក​ដែល​មាន​តម្រូវ​ការ​ខ្ពស់​ ដើម្បី​បំពេញ​កិច្ច​សន្យា​បញ្ជា​ទិញ​ខាង​អន្តរជាតិ​បាន​ចូល​មក​ទិញ​ ដើម្បី​កែច្នៃ​នាំ​ចេញ​ទៅ​ទីផ្សារ​អន្តរជាតិ។

ឈ្មួញ​កណ្ដាល​ឈ្មោះ​ ឃុន​ ទ្រី​ បាន​និយាយ​ថា​ គាត់​ទិញ​ផល​ស្វាយ​ចន្ទី​ប្រមាណ​ ១០០​តោន​ ទៅ​ ២០០​តោន​ហើយ​ទិញ​ក្នុង​តម្លៃ​ ៣ ៥០០​រៀល​ ទៅ​ ៣ ៨០០​រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម​ នៅ​ឃុំ​តាំង​ក្រសាំង​ខេត្ត​កំពង់ធំ។ គាត់​បាន​បន្ត​ថា​ ចំនួន​នេះ​គាត់​ប្រមូល​បាន​ដើម្បី​លក់​បន្ត​ដល់​អ្នក​កែច្នៃ​ ភាគ​ច្រើន​ខាង​វៀតណាម​ ព្រោះ​វៀតណាម​ហ៊ាន​ឲ្យ​ថ្លៃ​ខ្ពស់។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ ការ​នាំ​ចេញ​ទាំងអស់​នោះ​ វា​ល្អ​សម្រាប់​ឈ្មួញ​កណ្ដាល​មួយ​ចំនួន​ តែ​វា​ខាត​បង់​ដល់​សេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ​ក្នុង​ការ​បង្កើត​តម្លៃ​បន្ថែម​ព្រោះ​ការ​នាំ​ចេញ​ទាំងអស់​នោះ​ មាន​លក្ខណៈ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ៕

ចែក​រំលែក​អត្ថបទ​នេះ​ដោយ​ប្រើ​ del.icio.us
 
ស្នើដោយ៖ channim  កាល​បរិច្ឆេទ៖ អាទិត្យ 27 Jul 2008