ឆ្នាំជូត សំរឹទ្ធិស័ក
ព្រះពុទ្ធសករាជព្រះសាសនា អតិកន្តាកន្លងទៅហើយបាន ២៥៥១ ត្រឹមថ្ងៃ ១៥ កើត ខែពិសាខលុះដល់ថ្ងៃ ១ រោច ខែពិសាខ ឆ្នាំ ជូត សំរឹទ្ធិស័ក តទៅចូលពុទ្ធសករាជ ២៥៥២។
នឹងគណនាឆ្នាំ ជូត ឥឡូវនេះ សង្ក្រាន្តចូលមកនៅថ្ងៃអាទិត្យ ៨ កើត ខែចេត្រ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៣ ខែមេសា គ.ស. ២០០៨ វេលាម៉ោង ១៨ និង ២៤ នាទី។ ពេលនោះព្រះអាទិត្យចេញពីមីនរាសី ទៅឋិតនៅឯមេសរាស៍ តាមផ្លូវគោវិថី គឺផ្លូវកណ្ដាល ទើបមានទេពធីតាមួយព្រះអង្គជាមគ្គនាយិកា ព្រះនាម ធុង្សៈទេវី (១) ជាបុត្រទី ១ នៃកបិលមហាព្រហ្ម គង់នៅចាតុម្មហារាជិកា ទ្រង់អម្ពរពណ៌ក្រហម លម្អនៅព្រះកាណ៌ដោយ ផ្កាទទឹម អភរណៈទ្រង់ពាក់កែវបទុមរាគ ភក្សាហារ ទ្រង់សោយផ្លែឧទុម្ពរ ព្រះហស្តស្ដាំទ្រង់ចក្រ ព្រះហស្តឆ្វេង ទ្រង់ស័ង្ខ ទ្រង់គង់ពាក់ឆៀងបើកព្រះនេត្រលើខ្នងសត្វគ្រុឌបក្សីជាពាហនៈ។ ទើបនាំអស់ទេវបុត្រទេវធីតាទាំងមួយសែនកោដិហោះទៅកាន់គុហា កែវ ធម្មមាលី នាទីភ្នំកៃលាស ខេត្តហិមពាន្ត ជាទីតម្កល់ទុកនូវព្រះសិរសាកបិលមហាព្រហ្ម ដែលតម្កល់លើពានមាស នាំមកដង្ហែប្រទក្សិណភ្នំព្រះសុមេរុរាជតាមផ្លូវព្រះអាទិត្យចរចំនួន ៦០ នាទី (២៤ម៉ោង)។ ទើបនាំយកទីតម្កល់ទុកកន្លែងដើមវិញ ហើយប្រជុំទេវបុត្រទេវធីតាទាំងមួយសែនកោដិ ចូលទៅស្រង់ទឹកអនោតត្តមហាស្រះ ដែលមានទឹកហូរចេញពីបំពង់ថ្មកែវ ដែលជាមាត់គោ ឧសភរាជ ទាំង ៧ ត្រជាក់ក្សេមក្សាន្តព្រះរាជហឫទ័យ ហើយនាំគ្នាចូលទៅសមាទានរក្សាសីលដោយសោមនស្សរីករាយគ្រប់ព្រះអង្គក្នុងភគវតីសភាសាលាដែលវិស្សកម្មទេវបុត្រនិម្មិតថ្វាយដើម្បីបន្ទោបង់អពមង្គលឲ្យជ្រះស្រឡះហើយចម្រើននូវសិរីសួស្ដី ជយមង្គល ជន្មាយុយឺនយូរ ដល់ទេវតា និងមនុស្សសត្វទាំងឡាយតាំងពីឆ្នាំថ្មីចូលមកនេះបានធូរទូលំទូលាយសុខក្សេមក្សាន្តតរៀងទៅ។
ថ្ងៃអាទិត្យ ៨ កើត ខែចេត្រ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៣ ខែមេសា គ្រិស្តសករាជ ២០០៨ វេលាម៉ោង ១៨ និង ២៤ នាទី ជាថ្ងៃចូលឆ្នាំជូតសំរឹទ្ធិស័ក។
ថ្ងៃចន្ទ ៩ កើត ខែចេត្រ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៤ ខែមេសា គ្រិស្តសករាជ២០០៨ ជាវារៈវ័នបត។
ថ្ងៃអង្គារ ១០ កើត ខែចេត្រ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៥ ខែមេសា គ្រិស្តសករាជ ២០០៨ នៅវេលាម៉ោង ២២ និង ២៣ នាទី ៥៤ វិនាទីជាវារៈឡើងស័ក គម្រប់ជាសង្ក្រាន្តបីថ្ងៃស្រេចបរិបូរណ៍ ចូលជាសកលឆ្នាំជូត សំរឹទ្ធិស័ក ចុល្លសករាជ ១៣៧០ តទៅ។
ក្នុងឱកាសសង្ក្រាន្តទាំងបីថ្ងៃ សូមអស់ប្រជាពលរដ្ឋប្រុសស្រីផងទាំងឡាយរៀបចំពលិការគ្រឿងសក្ការបូជា អុជប្រទីបជ្វាលាថ្វាយព្រះរតនត្រ័យ និងទទួលស្វាគមន៍ទេវបុត្រធីតាឆ្នាំថ្មី ហើយខំលះបង់ចិត្តអាក្រក់អន្យតិរ្ថិយជាចិត្តអប្រិយជាប់ដោយគំនុំគុំកួនព្យាបាទឈ្នានីសដែលកើតមានក្នុងឆ្នាំចាស់ឲ្យជ្រះស្រឡះ តាំងចិត្តប្រព្រឹត្តល្អប្រកបដោយមេត្តា ករុណា មុទិតា ឧបេក្ខា និងបញ្ញា ធ្វើបុណ្យសុន្ទរ៍ទានតាមប្រពៃណី រក្សាសីលប្រាំបានជាប់លាប់ជានិច្ច នោះទើបទេវតានឹងឲ្យពរសព្ទសាធុការ លោកអ្នកនឹងមានសិរីសួស្ដី សុភមង្គល វិបុលសុខគ្រប់ប្រការតាំងពីឆ្នាំថ្មីនេះតរៀងទៅ។
រណ្ដាប់ទទួលទេវតា
រណ្ដាប់ទទួលទេវតាតាមទំនៀមពីបុរាណរៀងរហូត មានរានទទួលទេវតាមួយសម្រាប់តាំងគ្រឿងពលិការផ្សេៗ។ ត្រូវរៀបក្រោលសំពត់ពណ៌ស ហើយរៀបបាយសី ៩ ថ្នាក់មួយគូ បាយសី ៧ថ្នាក់មួយគូ បាយសី ៥ ថ្នាក់មួយគូ បាយសី ៣ ថ្នាក់មួយគូ ប៉ាឆាមមួយគូស្លាធម៌មួយគូ ទឹកអប់មួយគូ ទៀន ៥ ធូប ៥ លាជ ៥ផ្កា ដាក់លើជើងពាន ១ គូ ចេកណាំវ៉ាមួយគូ ផ្លែឈើ ១១ មុខ រៀបដាក់ជើងពានជាគូៗ ដូងឡៅមួយគូ។ នៅក្នុងឆ្នាំថ្មីនេះគួរដាក់ផ្លែល្វាសម្រាប់ទេវតាផង៕
(១) តាមសៀវភៅមហាចង្ក្រានខ្មែរពីអតីត និង Astronomei Cambodia តម្រាព្រហ្មជាតិភាគ ១ ខ្មែរ (កផាន់) តម្រាមហាសង្ក្រាន្តរបស់ប្រទេសថៃឡង់ដ៍ ប្រទេសលាវ ព្រះនាមទេពធីតាកបិលមហាព្រហ្មគឺ "ធុង្សៈទេវី" ដោយឡែកសៀវភៅព្រះរាជពិធីទ្វាទសមាសរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ ដែលបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ ១៩៦៩ ថា "ទុង្សាទេវី"។
ចំពោះបាយសី ៩ ថ្នាក់ ៧ ថ្នាក់ សម្រាប់នៅព្រះបរមរាជវាំង ចំពោះប្រជារាស្ត្រគួរធ្វើត្រឹម ៥ ថ្នាក់ចុះមកក៏ល្អដែរ។ ចំពោះផ្លែឈើសម្រាប់ប្រជារាស្ត្រ គួររៀបឲ្យបានត្រឹម ៣ ឬ៥ មុខជាការប្រសើរ តែបើសម្បូរបានដល់ ១១ មុខ កម្រិតតែប្រសើរ។