ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ៖ ក្រោយពីបានបោះឆ្នោតជាតិរួចចប់សព្វគ្រប់ហើយគេសង្កេតឃើញនៅតាមបេនឡានក្នុងទីរួមខេត្តបន្ទាយមានជ័យមានឡានរត់ឈ្នួលនីសាន់ដឹកមនុស្សពេញៗឡានស្ទើរតែពីដប់ទៅម្ភៃឡានក្នុងមួយថ្ងៃៗមានទាំងមនុស្សប្រុសស្រីក្មេងចាស់ដែលសុទ្ធសឹងតែមានសំលៀកបំពាក់ខោអាវចាស់ៗហើយមានទាំងប៊ីដុងទឹក សាក់កាដូ ជិះពេញៗឡាននីសាន់ធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅតាមជាយដែនកន្លែងធ្វើការរៀងៗខ្លួនជួនកាលក៏មានអ្នកខ្លះបង្ហួសទៅទីក្រុងបាងកកធ្វើការងាររហូតដល់រាប់ពាន់នាក់ឯណោះ។
មនុស្សប្រុសស្រីក្មេងចាស់ទាំងនោះកំពុងតែស្វែងរកការងារធ្វើនៅតាមជាយដែនយ៉ាងភ្លូកទឹកភ្លូកដីហើយកំពុងចាកចេញពីភូមិស្រុកដែលគេរស់នៅដូចជាក្នុងខេត្តសៀមរាប និងខេត្តបន្ទាយមានជ័យដូចជាស្រុកព្រះនេត្រព្រះហែៗរហូតដល់ស្រុកក្រឡាញ់ក្នុងភូមិនីមួយៗស្ងាត់យ៉ាងជ្រងំតែម្ដង។ បងស្រីម្នាក់គាត់រស់នៅក្នុងឃុំជប់វ៉ារី ស្រុកព្រះនេត្រព្រះ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យគាត់បានប្រាប់កម្ពុជាថ្មីថា នៅភូមិឃុំរបស់គាត់សព្វថ្ងៃនេះក្រមុំៗ និងកំលោះៗដែលមានកម្លាំងមាំមួននោះពួកគេបានចាកចេញពីភូមិស្រុកទៅរកការងារធ្វើទៅតាមជាយដែន និងក្រុងបាងកកស្ទើរតែអស់ពីស្រុកភូមិហើយសព្វថ្ងៃនេះបើនៅសល់វិញ គឺសល់មនុស្សចាស់ៗជរាដែលធ្វើការងារពុំកើតទើបពុំបានចេញទៅណានឹងគេ។ បងស្រីនោះគាត់បាននិយាយបន្តទៀតថា គាត់សព្វថ្ងៃនេះមានអាយុជាង៥០ឆ្នាំហើយៗ មានកូន៦នាក់បងៗគេមានប្ដីប្រពន្ធគ្រប់ៗគ្នាហើយៗថែមទាំងមានកូនគ្រប់ៗគ្នាទៀតផង គាត់សព្វថ្ងៃនេះនៅសល់កូនក្រមុំស្រីពៅម្នាក់រស់នៅជាមួយនឹងគាត់សព្វថ្ងៃនេះហើយ និងម្ដាយចាស់ជរាដើរពុំរួចគាត់ឈឺទៀតផង។ នៅក្នុងផ្ទះរបស់គាត់ស្ទើរតែរកអង្ករមកដាំបាយហូបពុំបានសូម្បីតែរូបគាត់ក៏ពុំដែលបាននៅផ្ទះម្ដងណាសោះឡើយ គឺគាត់ចេញទៅរកស៊ីឈ្នួលគេនៅតាមជាយដែនស៊ីឈ្នួលដាំពោតបេះពោតដកដំឡូងព្រមទាំងដកស្ទូងទៀតផង គឺគ្រប់សព្វឲ្យតែមានការងារធ្វើ គឺគាត់ធ្វើទាំងអស់គ្រាន់នឹងបានកំរៃយកមកចិញ្ចឹមគ្រួសារ។
គាត់ថា បើកំលោះក្រមុំវិញពួកគេធ្វើការបានឈ្នួលថ្លៃគួរសមដែរគឺម្នាក់ៗក្នុងមួយថ្ងៃគេគិតឲ្យពី១៤០បាតទៅ២០០បាត បើធ្វើការបានពេញមួយខែបានលុយដល់ទៅចាប់ពី៤០០០បាតទៅ៥០០០បាតឯណោះ។
បងស្រីនោះគាត់បាននិយាយ បន្តទៀតថា ប៉ុន្មានថ្ងៃមុននេះមានគេមកពីខេត្តបន្ទាយមានជ័យមកភូមិរបស់គាត់ដើម្បីទំនាក់ទំនងស្រីក្រមុំទៅស៊ីឈ្នួលធ្វើការនៅតាមផ្ទះរបស់ពួកគេ គាត់ថាពួកអ្នកមានទាំងអស់នោះ ហាក់បីដូចជាមើលងាយអ្នកក្រខ្លាំងណាស់គេយកស្រីៗទៅបំរើគេនៅតាមផ្ទះការងារធ្វើស្ទើរពុំបានសំរាកការងារមានដូចជា មើលកូន ដាំស្ល ជូតផ្ទះ បោសផ្ទះ បោកខោអាវស្ទើរពុំមានពេលទំនេរទេមានពេលខ្លះពួកស្រីៗទាំងនោះបោកទាំងខោដឺម៉ីទាំងប្ដីប្រពន្ធរបស់គេទៀតផង។ តែបើថៅកែគេចិត្តល្អវិញមានពេលបានសំរាកខ្លះ តែបើចំថៅកែចិត្តពុំបានវិញគេប្រើស្ទើរតែពុំមានពេលបានសំរាកទេរហូតដល់ពេលបានចូលដេកតែម្ដង។ រីឯប្រាក់ខែវិញពួកគេគិតឲ្យតែមួយខែ ៨០០០០រៀលទៅដល់១៥០០០០រៀលប៉ុណ្ណោះពុំបានស្មើនឹងគេចូលហាងម្ដងផងនេះស្រីដែលស៊ីឈ្នួលគេនៅតាមផ្ទះអ្នកមានវាលំបាកអ៊ីចឹងវាខុសឆ្ងាយទៅរកស៊ីឈ្នួលតាមជាយដែន។
យុវជន និងយុវនារីទាំងអស់សង្ឃឹមថា អាណត្តិទី៤នេះប្រាកដជារាជរដ្ឋាភិបាលជួយដោះស្រាយរកការងារឲ្យបានសមរម្យនៅក្នុងស្រុកដល់ពួកគាត់ ពីព្រោះពួកគាត់ពុំចង់ទៅស៊ីឈ្នួលនៅឯស្រុកសៀមទេ វាពិបាកណាស់ពួកតម្រួតគេធ្វើបាបស្ទើរតែរៀងរាល់ថ្ងៃ៕