តាមប្រភពអេជេនស៊ី បានផ្សាយថា ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (ADB) បានសន្យាថា នឹងផ្ដល់ប្រាក់កម្ចី និងប្រាក់ជួយឧបត្ថម្ភមានតម្លៃ ២.៥០០លានដុល្លារ ដល់បណ្ដាលប្រទេសនៅអាស៊ីដែលទទួលផលប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរពីអាហារឡើងថ្លៃ។ ស្របពេលជាមួយគ្នានេះបណ្ដាលរដ្ឋមន្ត្រីហិរញ្ញវត្ថុនៃអាស៊ី បានយល់ព្រមជំរុញការផលិតផ្នែកកសិកម្មបន្ថែមក្នុងនាមជាអ្នកដោះស្រាយវិបត្តិអាហារក្នុងរយៈពេលវែង។
ក្រោយពីពិភាក្សាគ្នាអស់រយៈពេល៤ថ្ងៃប្រទេសផ្សេងៗក្នុងអាស៊ីក៏នៅតែមិនយល់ស្របគ្នាក្នុងចំណុចដែលហាមឃាត់ការនាំចេញ និងការជ្រៀតជ្រែកទីផ្សារដើម្បីធ្វើឲ្យប្រាកដថា មនុស្សក្រីក្រនៅអាស៊ីដែលមានប្រហែលមួយពាន់លាននាក់ មានចំណូលក្នុងមួយថ្ងៃ ២ដុល្លារ និងមិនត្រឡប់ទៅប្រឈមមុខជាមួយភាពស្រេកឃ្លានឡើយ។ បណ្ដាលរដ្ឋមន្ត្រីហិរញ្ញវត្ថុបានអំពាវឲ្យ ADB ធ្វើសកម្មភាពកាន់តែខ្លាំងឡើងក្នុងការថែរក្សាស្ថិរភាពនៃតម្លៃអាហារក្នុងភូមិភាគនេះ ដែលកំពុងកើនឡើង។
ទ្វីបអាស៊ីមានមនុស្សក្រីក្រប្រហែល ២ភាគ៣នៅលើពិភពលោក ដែលមានភាពប្រថុយប្រថាន និងការកើតចលាចលព្រោះតម្លៃស្រូវ និងអង្ករកើនឡើង២ដង តាំងពីឆ្នាំមុនរហូតមក។ ប្រធាន ADB លោក ហារុហ៊ីកុ ឃូរ៉ូដា បានថ្លែងថា ធនាគារនឹងដំណើរសកម្មភាពនេះយ៉ាងពេញទំហឹង ហើយយើងនឹងអាចផ្ដល់ប្រាក់ដំបូងនាប៉ុន្មានសប្ដាហ៍ខាងមុខនេះ។
លោក ឃូរ៉ូដា បានថ្លែងថា ការដោះស្រាយនោះ គឺជំរុញឲ្យមានការផលិតបន្ថែមដោយ ADB និងផ្ដល់ប្រាក់ដើម្បីកសិកម្ម ទ្រព្យសម្បត្តិធម្មជាតិ និងគម្រោងបង្កើតមូលដ្ឋានសម្រាប់កសិកម្មកើនឡើងដល់ទៅ ២.០០០លានដុល្លារនៅឆ្នាំ២០០៩។ លោក ឃូរ៉ូដា ថ្លែងដូច្នេះថា "លក្ខខណ្ឌនៃការលក់ និងការគ្រប់គ្រងតម្លៃមិនមែនជាជីវិតដោះស្រាយវិបត្តិអាហារ ឬតម្លៃអាហារដែលកើនឡើងទេ ព្រោះវានឹងទៅបិទបាំងទីផ្សារ និងអាចធ្វើឲ្យស្ថានការណ៍ក្នុងទីផ្សាររុក្ខជាតិរវាងប្រទេសនីមួយៗមានការពិបាកថែមទៀត"។
លោក ខេសប៉ា វ៉ែលខេម ដែលជាប្រធានការចរចារបស់ហុល្លង់បានថ្លែងថា "ការគ្រប់គ្រងតម្លៃនិងការនាំចេញនឹងធ្វើឲ្យកាត់បន្ថយការដឹកនាំរបស់កសិករឲ្យផលិតបន្ថែម។ ការ"ឧបត្ថម្ភតម្លៃអាហារអាចបញ្ជូនលទ្ធផលស្ថិតស្ថេរនៃថវិការបស់រដ្ឋាភិបាល"។
ដោយឡែក ប្រទេសអ្នកផលិតស្រូវដូចជាឥណ្ឌា និងចិន បានទទួលការគាំទ្រពីសមាជិក ADB ដែលជាប្រទេសក្រីក្រផ្សេងៗនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌហាមឃាត់ការនាំចេញ ព្រោះរដ្ឋាភិបាលទាំងនេះជឿថា នឹងត្រូវធ្វើឲ្យប្រាកដក្នុងចិត្តថា នឹងមានអាហារគ្រប់គ្រាន់នៅក្នុងប្រទេស។ រដ្ឋមន្ត្រីអភិវឌ្ឍន៍ជំនួញ និងការវិនិយោគរបស់ប្រទេសស្រីលង្កាលោក សារ៉ាត់ អាមូនូកា ថ្លែងថា "បើសិនជាអ្នកផលិតអង្ករមិនយកអង្ករឲ្យប្រជាជនបរិភោគ ពួកគេនឹងត្រូវខឹង ពេលនោះកំហឹងនឹងផ្ទុះឡើងយ៉ាងពិតប្រាកដ"៕