ជំរុញ​​សមភាព​យេនឌ័រ​ក្នុង​សង្គម​មួយ​ដែល​ស្ត្រី​អាច​ប្រើប្រាស់​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន​មាន​តុល្យភាព​និង​អាច​កសាង​សមត្ថភាព​ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន​​ភាព​​ម្ចាស់​ការ
 

របាំ​អប្សរា​តំណាង​ឲ្យ​ព្រលឹង​ និង​មាន​អាយុ​កាល​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ

ខ្មែរ​យើង​មាន​សិល្បៈ​ និង​របាំ​ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​សម្រាប់​សម្ដែង​ឲ្យ​ស្រប​នៅ​តាម​ទីកន្លែង​ ពេល​វេលា​ និង​តំបន់​ដែល​គេ​និយម​ចូលចិត្ត​ ដើម្បី​បង្ហាញ​ប្រាប់​ពី​បញ្ហា​អ្វី​មួយ​ដែល​មាន​លាយឡំ​ជាមួយ​នឹង​សំណើច​ និង​តន្ត្រី​ ហើយ​បាន​បន្សល់​ទុក​រហូត​ដល់​សព្វថ្ងៃ។​ ក្នុង​នោះ​គេ​សង្កេត​ឃើញ​របាំ​អប្សរា​ ឬ​របាំ​ទេវតា​ ដែល​សម្ដែង​ទៅ​មាន​សភាព​ទន់ភ្លន់​ អារម្មណ៍​ស្ងប់ស្ងាត់​ បញ្ជាក់​ពី​ភាព​គ្មាន​កង្វល់​ ញញឹម​រាក់ទាក់​ ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​លើក​យក​ទៅ​សម្ដែង​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​បុណ្យ​ជាតិ​ -​ អន្តរជាតិ​ ទទួល​បាន​ការ​ពេញ​និយម​គាំទ្រ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ទាំង​ក្នុង​ និង​ក្រៅ​ប្រទេស។

របាំ​នេះ​ គេ​មិន​បាន​ដឹង​ប្រាកដ​ថា​ មាន​អាយុ​កាល​តាំង​ពី​ពេល​ណា​នោះ​ទេ ​ប៉ុន្តែ​បើ​តាម​ចម្លាក់​នៅ​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត​ និង​តាម​ប្រាសាទ​នានា​ គេ​អះអាង​ថា​ កើត​នៅ​សម័យ​មហានគរ​ ហើយ​ក្រោយ​មក​ត្រូវ​បាន​ព្រះមហាក្សត្រយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈនារីរតន៍ សិរីវឌ្ឍនា​ បង្កើត​ឡើង​ជា​ផ្លូវ​ការ​នៅ​ឆ្នាំ​ ១៩៦០​ ក្នុង​សម័យ​សង្គមរាស្ត្រនិយម។

នៅ​តាម​ភូមិ​ស្រុក​នីមួយៗ​ប្រជាពលរដ្ឋ​តែងតែ​មាន​ទំនៀមទម្លាប់​ប្រពៃណី​ខុស​គ្នា​តំណ​ពី​ដូនតា​របស់​ខ្លួន​ ហើយ​ពួក​គេ​បាន​បង្កើត​ជា​សិល្បៈ​ចម្រៀង​ និង​របាំ​ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​ដើម្បី​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ការ​សប្បាយ​រីករាយ​បំបាត់​ការ​អផ្សុក​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​ទាន​ម្ដងៗ​ រហូត​ក្លាយ​ជា​ទំនៀម​ទម្លាប់​ប្រពៃណី​ហើយ​របាំ​ខ្លះ​ទៀត​សម្រាប់​បួងសួង​ចំពោះ​វត្ថុ​សក្ដិសិទ្ធិ​ក្នុង​បំណង​សុំ​ទឹក​ភ្លៀង​ និង​លា​បំណន់។

ប្រវត្តិ​នៃ​របាំ​អប្សរា​

ចាប់​តាំង​ពី​ព្រះបាទ​ ហ៊ុន​ ទៀន​ រៀបអភិសេក​ជាមួយ​ព្រះ​នាង​ លីវ យី​ បឋម​ក្សត្រី​ខ្មែរ​សម័យ​នគរ ភ្នំ​ នា​សតវត្ស​ទី​១​ទ្រង់​បាន​នាំ​យក​វប្បធម៌​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​មក​ផ្សព្វផ្សាយ​ចំពោះ​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ ប៉ុន្តែ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មិន​ទទួល​ទាំង​ស្រុង​នោះ​ទេ​ គឺ​ទទួល​យក​មក​កែច្នៃ​ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​ជាតិ។​ ក្នុង​នោះ​គេ​សង្កេត​ឃើញ​របាំ​ជា​ច្រើន​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​យក​មក​សម្ដែង​ក្នុង​កម្មវិធី​បុណ្យ​ តូច​ -​ ធំ​ តាម​តំបន់​ និង​សម័យ​កាល​ ដែល​ពួក​គេ​និយម​តាំងពី​សម័យ​បុរាណ​រហូត​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​ និង​ក្លាយ​ជា​របាំ​ប្រពៃណី​ជាតិ​ទៀត​ផង។

ក្នុង​ចំណោម​របាំ​ទាំង​នោះ​ គេ​សង្កេត​ឃើញ​របាំ​អប្សរា​ ឬ​របាំ​ទេវតា​ ដែល​គេ​តែង​លើក​យក​ទៅ​សម្ដែង​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​ជាតិ​ -​ អន្តរជាតិ​ ថ្វាយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ ភ្ញៀវ​កិត្តិយស​កម្មវិធី​មហោស្រព​ធំៗ​ បុណ្យ​សាសនា​ត្រូវ​បាន​ទស្សនិកជន​និយម​យ៉ាង​ខ្លាំង។

បើ​តាម​ក្បាច់​ចម្លាក់​នៅ​តាម​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត​ និង​ប្រាសាទ​នានា​ បុព្វបុរស​យើង​មាន​ចម្លាក់​របាំ​នេះ​ជាប់​នឹង​ជញ្ជាំង​យ៉ាង​ស្រស់​សោភា​គួរ​ឲ្យ​គយគន់​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ទេសចរ​នាំ​គ្នា​សម្លក់​សម្លឹង​ ហើយ​ពោល​ពាក្យ​សរសើរ​មិន​ដាច់​ពី​មាត់​ស្ទើរ​គ្រប់​គ្នា​ពី​ទេពកោសល្យ​ និង​ចម្លាក់​ក្បាច់​រាំ។

ចម្លាក់​ទាំង​នេះ​ គេ​អាច​សន្និដ្ឋាន​បាន​ថា​ របាំ​អប្សរា​ទំនង​មាន​កំណើត​តាំង​ពី​មុន​សម័យ​មហានគរ​ ឫ​សម័យ​អង្គរ​ម៉្លេះ។​ ប៉ុន្តែ​ឯកសារ​ដែល​ទាក់ទិន​នឹង​របាំ​នេះ​ ត្រូវ​វិនាស​បាត់​សូន្យ​រក​សំណៅ​ដើម​មិន​ឃើញ​សោះ​ឡើយ​ ដោយ​គ្រាន់​តែ​បន្សល់​ទុក​ត្រឹម​តែ​រូប​ចម្លាក់​ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នក​បង្កើត​របាំ​អប្សរា

តាម​សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍​នគរ​របស់​ព្រះភិក្ខុប៉ាង​ ខាត់​ បាន​បញ្ជាក់​ពី​ប្រវត្តិ​អង្គរ​ និង​របាំ​អប្សរា​នេះ​ថា​ របាំ​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ជា​ផ្លូវ​ការ​ដោយ​ព្រះមហាក្សត្រយានី​ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈនារីរតន៍ សិរីវឌ្ឍនា​ នា​សម័យ​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម​ក្នុង​ខណៈ​ដែល​ព្រះអង្គ​យាង​មក​ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​សាលាបឋមសិក្សា​សុធារស​អំឡុង​ឆ្នាំ​១៩៦០។

ក្នុង​វិធី​នោះ​ក្រុម​សិល្បៈ​របស់​កុមារ​បាន​កាត់​ក្រដាស​ធ្វើ​ជា​មនុស្ស​ពាក់​ដូចគ្នា​ និង​មកុដ​អប្សរា​ធ្លាក់​នៅ​ជញ្ជាំង​ប្រសាទ​អង្គរវត្ត​ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះទ័យ​នឹក​ភ្នក​ ព្រម​ទាំង​ផ្ដួចផ្ដើម​បង្កើត​របាំ​នេះ​ឡើង​ដោយ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា​ "របាំ​អប្សរា"​ ហើយ​តួ​ឯក​ដែល​រាំ​របាំ​នេះ​ ដំបូង​គេ​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​នោះ​ គឺ​ ម្ចាស់ក្សត្រីបុប្ជាទេវី​ (អតីត​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​វប្បធម៌​ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ)។

របាំ​អប្សរា​គេ​ច្រើន​ជ្រើសរើស​នារី​ដែល​មាន​វ័យ​ក្មេង​ស្រស់​ស្អាត​ទៅ​សម្ដែង​មាន​សំលៀកបំពាក់​សមរម្យ​ និង​មាន​មកុដ​ពាក់​ជាប់​ក្បាល​ ព្រម​ទាំង​មាន​រចនា​លម្អ​លើ​ដង​ខ្លួន​តាម​លំនាំ​ចម្លាក់​នៅ​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត។​ សព្វថ្ងៃ​នេះ​ពេល​សម្ដែង​ គេ​មាន​លេង​ភ្លេង​ប្រគំ​ដែរ​ អម​ដោយ​បទភ្លេង​មហោរី​ ដែល​ចង្វាក់​នៃ​ការ​រាំ​ មាន​សភាព​ទន់ភ្លន់​ កាយ​វិការ​រស់​រវើក​ដៃ​រេរាំ​ របាំ​ចាក់​ក្បាច់​ចុះ​ង​ ជើង​លើក​ដាក់​តាម​ចង្វាក់​នៃ​បទ​ចង្វាក់​នៃ​បទ​ភ្លេង​ គ្រវាស​ថ្នមៗ​មួយៗ​ព្រម​គ្នា​ ក្បាល​ធ្វើ​ចលនា​ងាករេ​ឆ្វេង​ស្ដាំ​ម្រាម​ដៃ​ខ្វង់​ ចង្កេះ​ពត់​ពេន​រស់រវើក​ ដែល​សម​សួន​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ។

អត្ថន័យ​របាំ​អប្សរា​

សិល្បៈ​អប្សរា​ធ្លាប់​សម្ដែង​ទាំង​ក្នុង​ និង​ក្រៅ​ប្រទេស​ ដូចជា​បារាំង​ សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ ជប៉ុន...ដោយ​មាន​ការ​និយម​គាំទ្រ​ពី​សំណាក់​ទស្សនិកជន​យ៉ាង​ខ្លាំង។​ របាំ​នេះ​ គេ​សង្កេត​ឃើញ​កាយ​វិការ​ ចង្វាក់​រាំ​ មាន​ចលនា​យឺតៗ​ខុស​ប្លែក​ពី​របាំ​ដទៃ​ប៉ុន្តែ​វា​បញ្ជាក់​ពី​អារម្មណ៍​ស្ងប់ស្ងាត់​ គ្មាន​ទុក្ខ​ព្រួយ​កង្វល់​ រីករាយ​រាក់ទាក់​ ទន់ភ្លន់​ សុភាពរាបសា​ជា​នារី​ខ្មែរ​ ព្រម​ទាំង​បង្ហាញ​ពី​ភាព​សម្បូរ​សប្បាយ​រុងរឿង​ បង្កប់​នូវ​ចរិត​លក្ខណៈ​ជាតិ​ខ្មែរ​យ៉ាង​ជ្រាលជ្រៅ។

លើស​ពី​នេះ​ ទៀត​ តំណាង​ឲ្យ​វប្បធម៌​សិល្បៈ​ខ្មែរ​ ព្រលឹង​ខ្មែរ​គ្រប់​សម័យកាល​ ហើយ​ត្រូវ​បាន​ពិភពលោក​ចាត់​ទុក​សិល្បៈ​វប្បធម៌​បេតិកភ័ណ្ឌ​អរូបី​របស់​មនុស្ស​ជាតិ​ទៀត​ផង។ ក្រៅ​ពី​របាំ​អប្សរា​ខ្មែរ​យើង​មាន​របាំ​ជា​ច្រើន​ដែល​កំពុង​មាន​ជីវិត​ត្រូវ​មហាជន​និយម​គាំទ្រ​លើក​ទៅ​សម្ដែង​ជា​ញឹកញាប់​នោះ​មាន​៖ របាំ​ ស្នែង​ ទន្សោង​ កន្តែរ៉ែ​ សួព្រ័ត្រ​ យីកេ​ គោះ​អង្រែ​ គោះ​ត្រឡោក​ រាំវង់​ ក្ងោក​ បេះ​ក្រវាញ​ នេសាទ​ បុក​អង្ក្រង...។

របាំ​អប្សរា​ បើ​តាម​ចម្លាក់​នៅ​លើ​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត​ គេ​សន្និដ្ឋាន​បាន​ថា​ របាំ​នេះ​អាច​កើត​មុន​សម័យ​អង្គរ​ ឬ​ក្នុង​សម័យ​មហានគរ។

របាំ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ព្រះមហាក្សត្រយានី​ ស៊ីសុវត្ថិ​ កុសុមៈនារីរតន៍​ សិរីវឌ្ឍនា​ បង្កើត​ឡើង​ជា​ផ្លូវ​ការ​នៅ​អំឡុង​ឆ្នាំ​ ១៩៦០​ សម័យ​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម។

របាំ​អប្សរា​ មាន​កាយវិការ​ចង្វាក់​រាំ​ចលនា​យឺតៗ​ ខុស​ប្លែក​ពី​របាំ​ដទៃ​បញ្ជាក់​ពី​គ្មាន​ទុក្ខ​កង្វល់​ សុភាពរាបសារ​របស់​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ តំណាង​​ឲ្យ​លក្ខណៈ​ជាតិ​ ហើយ​ទទួល​ការ​គាំទ្រ​ពី​សំណាក់​ភ្ញៀវ​ជាតិ​ និង​អន្តរជាតិ៕

ចែក​រំលែក​អត្ថបទ​នេះ​ដោយ​ប្រើ​ del.icio.us
 
ស្នើដោយ៖ channim  កាល​បរិច្ឆេទ៖ អាទិត្យ 20 Apr 2008