កាលពីថ្ងៃចន្ទម្សិលមិញ តំណាងសហជីពឈានមុខនៅកម្ពុជា រួមជាមួយម្ចាស់រោងចក្រកាត់ដេរ និងមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាល បានជួបជុំគ្នាពិភាក្សាអំពីការដំឡើងប្រាក់បៀវត្សរ៍អប្បបរមាដល់កម្មករ កម្មការិនីរោងចក្រកាត់ដេរកម្ពុជា ចំនួន ៣៥៨ពាន់នាក់។
តំណាងកម្មករប្រហែលជា១០០នាក់ មកពីរោងចក្រកាត់ដេរនៅកម្ពុជា បានចូលរួមក្នុងកិច្ចប្រជុំមួយដែលរៀបចំធ្វើឡើងនៅក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈដើម្បីពិភាក្សាអំពីគោលបំណងរបស់សហជីពកម្មករ ក្នុងការដំឡើងបៀវត្សរ៍ប្រចាំខែដល់កម្មករ ពី៥០ដុល្លារអាមេរិក រហូតដល់៩៣ដុល្លារអាមេរិកវិញ។
យោងតាមការស្រាវជ្រាវដែលធ្វើឡើងដោយសហជីពកម្មករ រួមសហការជាមួយសហព័ន្ធសហជីពកម្មករកម្ពុជា (CLUF) និងវិទ្យាស្ថានជាតិស្ថិតិ បានបង្ហាញលទ្ធផលថា បៀវត្សរ៍៩៣ដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយខែ ជាប្រាក់កម្រៃអប្បបរមាចាំបាច់សម្រាប់កម្មករ កម្មការិនីកាត់ដេរ ដើម្បីទប់ទល់នឹងថ្លៃម្ហូបអាហារ ថ្លៃជួលផ្ទះ និងការចំណាយការធ្វើដំណើរទៅធ្វើការ។
លោក វ៉ាន់ ស៊ូអៀង ប្រធានសមាគមរោងចក្រកាត់ដេរកម្ពុជា (GMAC) ដែលជាស្ថាប័នតំណាងរោងចក្រកាត់ដេរនៅកម្ពុជា បានផ្ដល់ការគាំទ្រដោយប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការដំឡើងបៀវត្សរ៍ដល់កម្មករ កម្មការិនីកាត់ដេរ។
លោកបានលើកឡើងថា "តាមទ្រឹស្ដីខ្ញុំយល់ស្របចំពោះការដំឡើងប្រាក់បៀវត្សរ៍ដល់កម្មករ"។ ទោះបីជាយ៉ាង លោកបានបន្ថែមថា GMAC ត្រូវការពេលវេលាដើម្បីស្រាវជ្រាវអំពីបញ្ហានេះជាមុនសិនមុននឹងគិតគូរដល់ការដំឡើងបៀវត្សរ៍ដល់កម្មករ។
លោកបានបន្ថែមថា "ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ប្រាប់កម្មករ កម្មការីនីទាំងអស់ឲ្យបានដឹងថា ថ្ងៃនេះ យើងគ្រាន់តែពិភាក្សាអំពីបញ្ហានេះសិនតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមិនទាន់យល់ព្រមដំឡើងបៀវត្សរ៍ដល់ពួកគេ ឲ្យដល់៩៣ដុល្លារនៅឡើយទេ"។ លោក វ៉ាន់ ស៊ូអៀង បានប្រាប់ទៅរដ្ឋាភិបាលដែលរៀបចំកិច្ចប្រជុំនេះថា លោកពិតជាភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងណាស់ដែលកិច្ចប្រជុំនេះ រៀបចំឡើងដើម្បីពិភាក្សាអំពីបៀវត្សរ៍របស់កម្មករហើយលោកមានពេលតែ ៧ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីរៀបចំកិច្ចពិភាក្សានេះ។ ទោះបីជាយ៉ាងណា លោក សោម អូន ប្រធានសហជីពដែលហៅកាត់ថា CLUF នឹងជាប្រធានគណៈកម្មាធិការទទួលខុសត្រូវលើការដំឡើងបៀវត្សរ៍ដល់កម្មករដើម្បីឲ្យមានជីវភាពរស់នៅសមស្របបានឲ្យដឹងថា លោកបានបញ្ជូនគម្រោងសិក្សាជាភាសាខ្មែរ និងអង់គ្លេស ទាក់ទងនឹងការដំឡើងបៀវត្សរ៍សមស្របសម្រាប់ទ្រទ្រង់ជីវភាពរស់នៅរបស់កម្មករ ទៅឲ្យអង្គការ GMAC កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០០៩។
លោក វង សូត រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ និងជាប្រធានគណៈកម្មាធិការពិគ្រោះយោបល់អំពីការងារ បានជំទាស់ទៅនឹងការភ្ញាក់ផ្អើលរបស់ GMAC។ លោកបានលើកឡើងថា "លោកមិនត្រូវនិយាយថា លោកភ្ញាក់ផ្អើលនឹងកិច្ចប្រជុំនេះទេ។ វាជាប្រធានបទដ៏សំខាន់សម្រាប់លើកយកមកពិភាក្សា ដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលល្អដល់ភាគីទាំងពីរ"។
លោក John Ritchotte អ្នកជំនាញផ្នែកទំនាក់ទំនងក្នុងវិស័យឧស្សាហកម្ម ប្រចាំអង្គការពលកម្មអន្តរជាតិនៅទីក្រុងបាងកកប្រទេសថៃ ក៏បានចូលរួមក្នុងកិច្ចប្រជុំ កាលពីថ្ងៃចន្ទនោះដែរ ដោយលោកចាត់ទុកថា វាជាដំណើរការអភិវឌ្ឍដ៏សំខាន់។ លោកបានលើកឡើងថា "វាជាដំណើរការចាប់ផ្ដើមមួយ។ ខ្ញុំយល់ថា វាជាកិច្ចប្រជុំវិជ្ជមានសម្រាប់ភាគីទាំងពីរ ដោយភាគីនីមួយៗ មានឆន្ទៈចង់ចូលរួមពិភាក្សាដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ ឆ្ពោះទៅដំឡើងបៀវត្សរ៍អប្បបរមាដល់កម្មករ"។
ការដំឡើងបៀវត្សរ៍ដល់កម្មករធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីមានការចរាចររវាង GMAC នឹងសហជីពកម្មករ កាលពីឆ្នាំ២០០៦។ លទ្ធផលទទួលបានគឺកម្មករ បានទទួលការដំឡើងបៀវត្សរ៍ ៤៥ដុល្លារអាមេរិករហូតដល់ ៥០ដុល្លារអាមេរិក កាលពីដើមឆ្នាំ២០០៧។
កាលពីឆ្នាំមុន រោងចក្រចំនួន៩៣រោងចក្រ ត្រូវបិទទ្វារ ហើយ៦០រោងចក្រផ្សេងទៀតបានផ្អាកដំណើរការ។ ការនេះ បានធ្វើឲ្យកម្មករចំនួន ៦៨១៩០នាក់បាត់បង់ការងារធ្វើ។ កាលពីខែធ្នូ ដំណាច់ឆ្នាំមុន កម្មកររោងចក្រកាត់ដេរសរុបនៅកម្ពុជាមានចំនួន ៣៥៨ ៦៦០នាក់។ ថ្វីបើយ៉ាងនេះក្ដី ប្រភពពីខាងក្រៅ បានឲ្យដឹងថា ផលប៉ះពាល់ពីវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកអាចនឹងរារាំងដល់ដំណើរការផ្លាស់ប្ដូរនេះ។
លោក ជា មុនី ប្រធានសហជីពសេរីកម្មករ បានលើកឡើងថា "ខ្ញុំបានដឹងរួចជាស្រេចទៅហើយថា ការដំឡើងបៀវត្សរ៍ដល់កម្មករ រហូតដល់ ៩៣ដុល្លារអាមេរិក មិនអាចទៅរួចឡើយ"។ ប៉ុន្តែរោងចក្រធំៗមួយចំនួនបានសន្យាធ្វើតាមសំណើរបស់ GMAC ទោះបីជាសមាគមនេះ សម្រេចបែបណាក៏ដោយ។
លោក ជ្រុន ស៊ីណាត ប្រធានរដ្ឋបាល នៅរោងចក្រ Maurea Garmernt Corp ដែលមានកម្មករសរុបចំនួន ១៥០០នាក់ បានឲ្យដឹងថា លោកនឹងអនុវត្តតាមការសម្រេចចិត្តរបស់ GMAC។
លោកបានលើកឡើងថា "ប្រសិនបើ GMAC សម្រេចឲ្យដំឡើងបៀវត្សរ៍ដល់កម្មករ យើងនឹងយល់ស្របតាមដោយស្វ័យប្រវត្តិតែម្ដង។ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង គឺអាស្រ័យលើ GMAC"៕
