យើងអាចសង្កេតឃើញថាបុរសចាប់ផ្ដើមការស្រលាញ់របស់គាត់ពី១០០%នៅពេលគាត់តាមស្រលាញ់ស្ត្រី និងការស្រលាញ់នោះនឹងធ្លាក់ចុះរហូតដល់០%។ អញ្ចឹងហើយបានជាយើងសង្កេតឃើញថា បុរសនឹងចាប់ផ្ដើមមាននារីកំណាន់ចិត្ត ឬបែកចិត្តទៅស្រលាញ់ដៃគូថ្មី។ បុរសមិនបានគិតថា គាត់នឹងមានការទទួលខុសត្រូវចំពោះស្នេហាដែលគាត់បានបង្កើតនោះទេ។ ចំណែកស្ត្រីវិញចាប់ផ្ដើមការស្រលាញ់ពី០% និងឈានដល់១០០% ដោយសារតែស្ត្រីភាគច្រើននឹងពិចារណាអំពីភាពដែលអាចទៅរួចនៃសេចក្ដីស្នេហានេះ និងការទទួលខុសត្រូវលើស្នេហាដែលនឹងកើតមាន។
ឧទាហរណ៍ បុរសម្នាក់តាមស្រលាញ់នារីម្នាក់យ៉ាងខ្លាំង (១០០%) តែនៅពេលស្នេហានេះកើតឡើង និងនារីនោះក៏ស្រលាញ់បុរសនោះដែរ បុរសនោះបែរជាប្រាប់នារីថា ស្នេហានេះមិនអាចបន្តទៀតទេ ពីព្រោះថ្ងៃខែយើងមិនត្រូវគ្នា។តើបុរសនេះមានការទទួលខុសត្រូវចំពោះស្នេហា និងដៃគូស្នេហានេះដែរឬទេ? ស្នេហានេះនឹងបែកបាក់នៅពេលសេចក្ដីស្នេហារបស់បុរសធ្លាក់ដល់០%។
សុខាយុ
ក្ដី ស្រលាញ់ មិនដូច អ្នកនិយាយ នោះ ទេ
សួរស្ដី កញ្ញា យុ។
មែន ស្រ្ដី មានភាពទន់ភ្លន់ ជាអ្នក តំណាង អោយភាពស្ថិថេរ យូរអង្វែង។ ប៉ុនែ្ត អ្នកហាក់បីដូច ប្រៀបបុរស់ហ្នឹង! ជាមនុស្ស គ្មានបះដូង អញ្ចឹង!
កញ្ញា គួរដឹងថា ការស្រលាញ់គ្មានដែនកំនត់ ទេ រី ឯការស្អប់ក៏គ្មាន ែដនកំណត់ដែរ។ ប៉ុន្តែការស្អប់ស្ថិតនៅត្រឹមស្រលាញ់ ហើយ ស្រលាញ់ស្ថិតនៅត្រឹមស្អប់។
ស្រលាញ់ មនុស្សម្នាក់ សូមកុំគិតអាក្រក់ពីគេ។
គ្មានត្រឹមត្រូវទាំងស្រុង ព្រោះរឿងស្នេហា អាស្រ័យទាំងសងខាង!
សូមអាន ៖ http://deumtnout.wordpress.com/2009/10/05/why-men-want-sex
បុរសខ្លះប៉ុណ្ណោះ
សុខាយុនិយាយដូច្នេះត្រូវខ្លះខុសខ្លះ។ និយាយម៉ៅចំពោះបុរសទាំងអស់ មិនត្រឹមត្រូវទេ ព្រោះមានបុរសភាគច្រើនគាត់ស្រឡាញ់បានយូរអង្វែងដែរ ហើយបុរសខ្លះក៏ត្រូវ ទទួលរងនឹងការក្បត់ចិត្តពីសំណាក់នារីដែរ។ ខ្ញុំយល់ថា រឿងក្បត់មិនក្បត់ ពុំមែនបណ្តាលមកពី ភេទរបស់មនុស្សនោះទេ តែមកពីបុគ្គល។
នារីខ្លះចូលចិត្តមានប្រុសច្រើន តែយើងមិនសូវកត់សម្គាល់ ព្រោះសង្គមបានមើលរំលង ដោយសារតែឋានៈរបស់ពួកនាង ឬវង្សត្រកូលរបស់ពួកនាង។ នារីភាគខ្លះមានអាជីពជាសិល្បករ (មិនមែនទាំងអស់) ពួកនាងមានទំនាក់ទំនងជាមួយបុរសច្រើន ដូច្នេះពួកនាងច្រើនតែមិនសូវ
ស្មោះ។ ខ្ញុំថា នេះជារឿងធម្មតា ព្រោះវាជាជីវិតរបស់ពួកគេ។ មិនមែនជីវិតរបស់ខ្ញុំទេ។
ខេមរាវុធ
What Men and Women need to do before they marry ?
So in this situation where you have raised the issue about I have the following point for all to discuss as an Open discussion on the topic:
"What Men and Women need to do before they marry with each other and to avoid divorce after married?"
If we can help people to understand about the concept, what need to do, what are the important points need to take into consideration before hey marry. It is believe that we can reduce the percentage of love risis after marry. So If anyone could share any idea about what should en and women do in order to help to improve the way they are thinking and help to build society with good and best family with happiness after they married.
The most prevelant
Hello
សេចក្តីស្រលាញ់បានកើតចេញពីការតាំងចិត្តរបស់ភាគីទាំងសងខាង។ បើមើលជាទូទៅបុរសហាក់ដូចជាមានការតស៊ូក្នុងការស្រលាញ់ស្រ្តីម្នាក់យ់ាងខ្លាំង អាចនិងនិយាយបានថា៖ធ្វើអ្វីក៏បានដែរអោយតែបានគេស្រលាញ់ រឺក៏មានដំណើរជាមួយគ្នា ទន្ទឹមនិងភាគីស្រ្តីមិនសូវជាចាប់អារម្មណ៏ អាចមកពីការខ្មាស់អៀននិងប្រពៃណីទំនៀមទំលាប់។ ជាមួយគ្នានេះដែរវដ្តនៃការស្រលាញ់ជាទូទៅយើងតែងតែជួបប្រទះ ៣ដំណាក់កាលដូចខាងក្រោម៖
1- ដំណាក់កាលដំបូងសាងសង់ (ចាប់ផ្តើម)
ជាដំណាក់កាលដ៏ផ្អែមល្ហែម ជាទូទៅផ្តើមចេញពីភាគីបុរសដែលត្រូវបានសំដែងទៅកាន់ភាគីស្រី រឹក៏មានន៏យថា៖តាមស្រលាញ់ សុំស្រលាញ់ភាគីស្រី។ អ្វីក៏ធ្វើបានដែរអោយតែគេស្រលាញ់ខ្លួនវិញ រឺក៏ព្រមទៅតាមការណាត់ផ្សេងៗរបស់ខ្លួន។ ដំនាក់កាលនេះភាគីស្រ្តីមានតំលៃណាស់ អាចនិងគិតរឺក៏និយាយថា៖ខ្លួនពិតជាមានសំនាងណាស់ដែរមានបុរសម្នាក់តាមស្រលាញ់និងហ៊ានលះបង់ពេលវេលានិងធ្វើអ្វីៗដែលខ្លួនចង់បានសំរាប់ខ្លួន រហូតទុកចិត្តទុកថ្លើមលះបង់ខ្លួនប្រាណសំរាប់ជាការឆ្លើយតបនិងតបស្នងទៅភាគីបុរសព្រោះតែទំនុកចិត្តថាគេមិនបោះបង់ចោលខ្លួនឡើយ។ ពេលនេះការស្រលាញ់ពួកគេពិតជាគួរអោយច្រណែនណាស់ ដូចជាពាក្យមួយឃ្លាដែលមនុស្សចូលចិត្តលើកយកមកនិយាយពីមាត់មួយទៅមាត់មួយ៖ គូរសង្សារថ្មីថ្មោង អង្គុយលេង ពេលនោះមេឃរកកល្បចង់ភ្លៀង ភាគីស្រីក៏សួរទៅកាន់ភាគីបុរស៖ បងហេតុអ្វីមេឃខ្មៅអចឹង ភាគីបុរសក៏ឆ្លើយតបវិញ ពីព្រោះមេឃចាញ់សំរស់អូន ។ ចំលើយនេះរឹតតែធ្វើអោយភាគីស្រីមានការស្រលាញ់កាន់តែខ្លាំងឡើងស្នេហារបស់នាងនិងមិនអាចសាបសូន្យឡើយ។
2- ដំណាក់កាលព្យុះភ្លៀង
អ្នកណាទៅវាស់ចិត្តមនុស្សបាន អ្វីដែលបានគិតថាស្នេហាពួកគេមិនប្រែប្រួលចាប់ផ្តើមផ្តល់នូវចំនុចខ្មៅបណ្តើរ។ មេឃរកកល្បចង់ភ្លៀង ភាគីស្រីក៏សួរទៅកាន់ភាគីបុរស៖ បងហេតុអ្វីមេឃខ្មៅអចឹង ភាគីបុរសក៏ឆ្លើយតបវិញ ( ពីព្រោះមេឃចាញ់សំរស់អូន) បានបែរក្លាយជា មេឃខ្មៅមេឃរកភ្លៀងភ្លើមែន ។ ដំណាក់កាលនេះត្រូវបានប្រឈមនិងការមិនចុះសំរុងនិងគ្នាអាចមកពីការផ្លាស់ប្តូរអារម្មណ៏រៀងៗខ្លួន។ ជាទូទៅ ត្រូវបានចាប់ផ្តើមចេញពីភាគីបុរសមុន ស្របនិងមូលហេតុជាច្រើនដូចជា៖ធុញថប់និងភាពដដែលៗ រសជាតិដដែលៗ មានការយល់ឃើញរឺក៏កំពុងសំលឹងទៅអ្នកថ្មីដេលពើបប្រទះ ការមិនស្របខាងគំនិត គ្រួសារ ស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុ ចំណេះវិជ្ជា រូបសម្បត្តិ ប៉ុន្តែបុរសពិតជាមិនហ៊ាននិយាយថា ពីព្រោះតែចំនុចខាងលើដើម្បីធ្វើការបែកបាក់នោះទេ។ ដំនាក់កាលនេះកំរភាគីបុរសដែលត្រូវទឹកភ្នែកណាស់ យើងច្រើនជួបលើភាគីស្រីដែលពេលខ្លះដល់ថ្នាក់សំលាប់ខ្លួន ទឹកភ្នែកប៉ុណ្ណានោះអាស្រ័យនិងការលះបង់របស់ភាគីស្រីនោះ។
3- ដំណាក់កាលឆ្លុះបព្ចាំង (អភិវឌ្ឍន៏)
ក្រោយពីជួបពីដំណាក់កាលព្យុះភ្លៀង ភាគីទាំងសងខាងសំរេចចិត្តធ្វើការចរចារ ។ក្នុងដំណាក់កាលនេះយើងតែងជូបប្រទះចំលើយពីរ៖
ការបែកបាក់ (ភាគីណាមួយទ្រាំទ្រមិនបាន) រឺចំលើយដែលធ្វើអោយភាគីមួយនិយាយតបអត់បានគឺ ថ្ងៃខែមិនចុះសំរុងនិងគ្នាមិនអាចរស់នៅជាមួយគ្នាដល់ចាស់កោងខ្នងទេ ចប់ដូចលោកទេស ចែកផ្លូវគ្នារៀងៗខ្លួន និងអហោសកម្មនិងគ្នាត្រឹមនេះ។
ការរស់នៅជាមួយគ្នាបន្តទៀត (បើភាគីមួយទ្រាំនិងទង្វើភាគីម្ខាងទៀតបាន) ចំនុចនេះកំរឃើញជាការទទួលយកពីភាគីបុរសណាស់ ជាទូទៅគឺភាគីស្រី ដែលទទួលស្គាល់ពីកំសួលចិត្តបុរស ពីព្រោះមិនចង់មានឈ្មោះថាស្រីមានប្តី2រឺ៣ រឺស្រីមានប្រុសច្រើនដែលសង្គមស្ទើរតែមិនទទួលស្គាល់រឺអោយតំលៃទាប។
តាមការសរសេរខាងលើ ការស្រលាញ់បុរសបានចាប់ផ្តើមពី100%- 0% ស្របពេលដែលស្រីចាប់ផ្តើមពី0%-១00%ដែលជាការសំលឹងភាគច្រើន។ ដំណាក់កាលទាំងបីមិនមែនជួបតែលើគូរសង្សានោះទេ គឺត្រូវបានជួបប្រទះភាពជាប្តីប្រពន្ធដូចគ្នា។
Thanks
មនុស្សសុទ្ធតែមានបេះដូង^^
សួស្តី សុខាយុនិងមិត្តអ្នកអានទាំងអស់៖
ការផ្លាស់ប្តូរអត្តចារិកនៃសេចក្តីស្រលាញ់គឺមិនជាខុសគ្នារវាង ភេទ ប្រុសឬក៏ស្រីនោះទេហើយក៏ប្រហែលជាមិនអាចនិយាយថាសេចក្តី សេ្នហារបស់បុរសគឺចាប់ផ្តើមពីកំរិតខ្ពស់បំផុតមួយរយភាគរយមកដល់ ចំនុចសូន្យភាគរយនោះដែរ ប៉ុន្តែកត្តានេះក៏សូមមិនបដិសេធឲ្យដាច់អហង្កាថាវាមិនអាចកើត ឡើងនៅលើវាលវដ្ដសង្សាដ៏វែងអន្លាយនេះនោះទេ។
សេចក្តីសេ្នហាស្មោះឬមិនស្មោះគឺអាស្រ័យទៅលើការមាន សតិសបញ្ញៈ ការយល់ចិត្ត ការអត់ធ្មត់ ហើយនិងកត្តាជាច្រើនទៀត រួមមានទាំងភាពចុះសម្រុងនិងការផ្តល់ឱកាសទៅវិញទៅមក។សេចក្តី ស្នេហាដែលចាប់ផ្តើមចេញពន្លកគឺជាសេចក្តីសេ្នហាដែលភាគីទាំង សងខាងមានអារម្មណ៏ហាក់ដូចជាការបូជានូវភាពស្មោះរបស់ពួកគេទៅ វិញទៅមកហើយក្នុងដំណាក់កាលនេះ គឺប្រហែលជាចំណុចដ៏ពុះកញ្ជ្រោលបំផុតរវាងគូស្នេហ៍ថ្មីថ្មោង។ ទាំងនេះចង់សបញ្ជាក់ថាកំរិតនៃក្តីស្រលាញ់អាចត្រូវបានគេយល់ថា ឈានដល់ចំនុចកំពូលឬក៏ចំនុចនៃការបូជាជីវិតឲ្យគ្នានៅក្នុង ដំណាក់កាលដំបូងនិងបន្តបន្ទាប់។ មនុស្សកើតមកគឺបាននាំយកមកជាស្រេចនូវការគិត ការពិចារណា ការវិភាគ ហើយនឹងសេចក្តីស្រលាញ់ប៉ុន្តែគ្រាន់តែកំរិតនៃការប្រើប្រាស់នូវ អ្វីដែលមានគឺអាចនឹងមិនដូចគ្នា។ពេលខ្លះអត្តចារិកពីធម្មជាតិរវាង បុរសនិងស្ត្រីត្រូវបានកំហិតព្រំដែននៃការបញ្ចេញអារម្មណ៍ដែលមាន ពិតនៅក្នុងខ្ឡួន។
តាម តថភាពជាក់ស្តែង បុរសអាចមានឱកាសបង្ហាញនូវសេចក្តីស្រលាញ់របស់ខ្លួនបានច្រើនជាង ស្ត្រីក្នុងខណៈពេលដែលការឈឺចាប់និងការសប្បាយរីករាយក៏អាចកើតមាន ដំណាលគ្នាសម្រាប់រូបគេផ្ទាល់ដែរ។ការចាប់ផ្តើមនៃពន្លកដំបូង គឺបុរសត្រូវការពេលវេលានិងឱកាសជាចំបងសម្រាប់បង្ហាញថាតើទំហំ នៃសេចក្តីស្រលាញ់របស់ពួកគេគឺមានកំរិតណាប៉ុន្តែពេលខ្លះសូម្បីតែ ឱកាសនៃការបង្ហាញភាព ស្មោះក៏គ្មានផង។ចំពោះស្ត្រីគឺប្រហែលជាពិបាកបន្តិចក្នុងការ បង្ហាញនូវទំហំនៃសេចក្តីស្រលាញ់របស់ខ្លួនទៅកាន់ភាគីបុរស ដោយម្យ៉ាងភាពអៀនប្រៀន ម្យ៉ាងសម្ពាធនៃទំនៀមទំលាប់ប្រពៃណីហើយម្យ៉ាងទៀតអាចថាជាការកំហិត ឬទំលាប់ផ្ទាល់ពីសង្គម។ដោយហេតុនេះទើបជាទូទៅកត្តានេះធ្វើឲ្យ ពិបាកក្នុងការកំណត់នូវទំហំ(១០០%ឬក៏០%)ចំពោះការបូជានៃសេចក្តី ស្រលាញ់របស់ពួកគាត់តាំងពីជំហានដំបូង។
ជាការពិតភេទបុរសត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថាជាភេទមួយពិតជាមាន ការភិតក្បត់(ឬគេហៅថាលួចរកស៊ីក្រៅ)មាន ចំនួនច្រើនជាងស្ត្រីក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែក៏មិនមែនមានន័យថាបុរសទាំងអស់សុទ្ធតែប្រព្រឹត្តខ្លួន របស់ពួកគេដូចគ្នានោះដែរ។ដោយពេលខ្លះបុរសមួយចំនួនអាច រក្សានូវក្តីស្រលាញ់របស់ពួកគេតាំងតែវិនាទីដំបូងរហូតដល់ អវសាន្តនៃពិភពលោកក៏មាន។រឿងរ៉ាវក្នុងលោកគឺអាចកើតមានដោយនឹក ស្មានមិនដល់។
ភាព ស្រលាញ់របស់បុរសមិនចាំបាច់បង្ហាញតែការរស់នៅជួបជុំក្នុងនាមជា ប្តីប្រពន្ធនោះទេ ពេលខ្លះគេអាចលះបង់នូវបេះដូងនៃសេចក្តីស្រលាញ់របស់ខ្លួនដើម្បី បំពេញនូវការគោរពចំពោះការសំរេចចិត្តរបស់ភាគីនារី។កត្តានេះ អាចនាំឲ្យមានការវាយតំលៃល្អៀងខ្លះពីសំណាក់បជ្ឈដ្ឋានខាងក្រៅចំពោះ ទង្វើរបស់បុរសដែលហេតុនាំឲ្យមានការយល់ឃើញថាសេចក្តីស្នេហ៍របស់ គាត់ចាំផ្តើមពីកំរិតមួយរយទៅកាន់កំរិតសូន្យ។
ជារួមកំរិតនៃសេចក្តីស្រលាញ់ពិតជាមិនអាចវាស់ស្ទង់តាមរយៈភេទនោះ ទេ ហើយប្រកដណាស់មនុស្សកើតមកមាននូវការគិត មាននូវការសំរេចចិត្ត ដែលពិសេសទោះបីជាភេទណាក៏អាចមានទង្វើខុសនិងត្រូវដែរ។បុរសអាច ក្បត់ស្រ្តីប៉ុន្តែក៏មិនអាចនិយាយថាស្ត្រីមិនអាចក្បត់បុរសនោះ ដែរ។បុរសអាចធ្វើឲ្យស្ត្រីខូចចិត្តឬពិបាកចិត្តប៉ុន្តែស្ត្រីក៏ អាចធ្វើបានដូចគ្នា។មនុស្សគ្រប់រូបមាននូវបេះដូង មាននូងផ្នែកសប្បាយនិងការឈឺចាប់ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែការដោះស្រាយនិងការប្រឈមទៅនឹងបញ្ហានោះអាចមាន លក្ខណៈនិងទំហំផ្សេងគ្នាប៉ុណ្ណោះ។
មានចំនុចណាលើសលស់សូមេត្តា អភ័យទោស
លីនណា
ល្អណាស់ លីនណា
គ្មានអ្វីវាស់ស្ទង់ទៅលើជំរៅចិត្តមនុស្សបានទេ ។ សេចក្ដីស្នេហាមិន មែនកើតឡើងតែម្ខាងបានទេ វាទាល់តែពីនាក់ឡើងទៅ ហើយវាមិនសុទ្ធតែបុរសផ្ដើមមុននោះទេ បានន័យថាស្នេហាខ្លះបានកកើតឡើងដោយនារីចាប់ផ្ដើមមុនដែរ ហើយក្នុងនោះក៏មានការបែកបាក់គ្នាទៅវិញដែរ ។ បើដាក់កំហុសគ្រប់យ៉ាងលើបុរស់បែបនេះក៏មិនត្រឹមត្រូវដែរ ព្រោះថាក្នុងសង្គមខ្មែរយើងតែងតែមានបុរស់មានស្រីខាងក្រៅ ឬប្រពន្ធចុងនេះជាកំហុសរបស់បុរស តែជារឿយៗ ក៏មានប្រព័ន្ធផឹតក្បត់ដែរ ។ បើតាមគំនិតខ្ញុំគ្មានអ្វីដែលអាចវាស់ស្ទង់ចិត្តមនុស្ស និងសេចក្តីស្នេហាបានទេ ។
មិនប្រាកដថាត្រឹមត្រូវ ១០០%ទេ!
សួស្ដីអ្នកទាំងអស់គ្នា!
រឿងស្នេហា គឺជារឿងមនុស្សពីរនាក់ ដែលយល់ព្រម ដាក់ភាគហ៊ុនបេះដូងអោយគ្នាទៅវិញទៅមក ។ មិនមាននរណាម្នាក់ខុស រឺត្រូវទេ ហើយក៏គ្មានភស្ដុតាងណា ដែលបញ្ជាក់ថាបុរស ស្រលាញ់ស្ត្រីច្រើនជាង រឺស្ត្រីស្រលាញ់បុរសច្រើនជាងនោះទេ ។
ការរស់នៅជាមួយគ្នា នៅគ្រាដំបូង យើងមិនបានមើលឃើញពីចំណុច មិនល្អរបស់ភាគី រឺភាគីព្យាយាមលាក់ចំណុចអាក្រក់របស់ខ្លួន តែកាលបើបានរស់នៅជាមួយគ្នាកាន់តែយូរ គេពិតជាឃើញចំណុចមិនល្អ ។ ត្រង់ចំណុចនេះហើយ ដែលទាមទារអោយភាគី ជាដៃគូទាំងអស់ ត្រូវទទួលស្គាល់នូវចំណុចមិនល្អរបស់ ភាគី តែបើមិនព្រមមានតែការបញ្ចប់ រឺមិនចុះសម្រុងនឹងគ្នា ហើយចំណុចទាំងអស់នេះ វាផ្ទុយពីសេចក្ដីស្នេហគ្រាដំបូង ។
ជួនពេលខ្លះ ការរស់នៅជាមួយគ្នាក្នុងលក្ខណះ សាមញ្ញត្រូវបានភាគីផ្សេង យល់ថាខ្លួនមិនចាប់អារម្មណ៍ រឺឈប់ស្រលាញ់ខ្លួនទៀតហើយ ។ គេមិនបានធ្វើអ្វីមួយ ដើម្បីអោយប្រសើរឡើងនូវ សេចក្ដីស្មេហារបស់ពួកគេទេ (ឧទាហរណ៍៖ មិនបានតែងខ្លួនអោយបានស្អាតបាត ដូចកាលនៅកម្លោះក្រមុំ មិនសូវបានដើរលេង មិនបាននិយាយពាក្យស្និតស្នាលដូចគ្រាមុន) ។
ជាការពិត មានមនុស្សខ្លះ ល្អ មនុស្សខ្លះមិនល្អ តែសូមកុំធ្វើការសន្និដ្ឋានទូទៅ!
អរគុណ!