សួស្តីមិត្តអ្នកអាន
តាមការអង្កេតដោយផ្ទាល់របស់ខ្ញុំបានមើលឃើញថាប្រព័ន្ធ
អ៊ីនធឺណិតកំពុងតែមានការពេញនិយមសំរាប់យុវវ័យនៅទីក្រុងបានមួយភាគធំ។
ប៉ុន្តែអ្វីដែលគួរអោយកត់សំគាល់នោះថាភាគរយនៃអ្នកប្រើប្រាស់នូវប្រព័ន្ធ
អ៊ីនធឺណិតភាគច្រើនគឺខ្ញុំឃើញតែយុវជនដែលក្នុងចំណោមអ្នកប្រើប្រាស់១០នាក់គឺមានតែ២ទៅ៣នាក់ប៉ុណ្ណោះជាយុវនារី។
តើយុវនារីមិនសូវដឹងពីផលប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់
អិនធឺណិតឬបានជាមិនសូវចូលរួមច្រើន?
សូមសំណាងល្អមានដល់អ្នក!
លីនណា
មកពីយុវនារីមានការធ្វើជាងយុវជន
សួស្តី លោក លីនណា
សូមអរគុណសំរាប់គំនិតនេះ!
សូមអរគុណសំរាប់ការផ្តល់ ជាគំនិតរបស់លោកខែមារានេះហើយខ្ញុំសូមគាំទ្រទាំងស្រុងសំរាប់បញ្ហនេះ។
ជាការពិតណាស់ស្ត្រីខ្មែរគឹពិតជាមានការងារជាច្រើនសំរាប់ធ្វើមែនម៉្យាងកិច្ចការផ្ទះឯម៉្យាងទៀតកិច្ចការផ្ទាល់ខ្លួន។តើពួកគាត់មានពេលឯណាទៅឆែកអ៊ីនធឺណិតបានច្រើនដូចជាយុវជន។
តែខ្ញុំក៏ចង់សួរបន្តិចថាតើសម័យបច្ចុប្បន្នយុវនារីទីក្រុងនៅតែមានគោលគំនិតយកកិច្ចការផ្ទះជាធំដូចសម័យមុនទេ?
សង្ឃឹមថាខ្ញុំនឹងអាចទទួលបានការបកស្រាយច្រើនពីមិត្តអ្នកអានពិសេសយុវនារី ស្ត្រី ហើយនឹងលោកខែមារា!
គួរមិនគួរសូមអភ័យទោសហើយសូមទទួលការរាប់អានអំពីខ្ញុំ។
ពីខ្ញុំបាទលីនណា
សូមអរគុណ លោក លីនណា នឹង លោក ចាន់ ហាន
សួស្តី លោកទាំងពីរព្រមទាំងមិត្តរួមជាតិ !
ជាឋមខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណដល់លោកទាំងពីរដែលបានឆ្លាតឱកាសចូលរួមក្នុងប្រធានបទនេះ ខ្ញុំសូមឆ្លើយនៅសំណួររបស់លោក លីន ណា ដែលបានចោទថា" តើសម័យបច្ចុប្បន្នយុវនារីទីក្រុងនៅតែមានគោលគំនិតយកកិច្ចការផ្ទះជាធំដូចសម័យមុនទេ?"ដូចលោកបានជ្រាបស្រាប់ហើយ មានតែអ្នកណាដែលគ្នាក្រលំបាកទេ តែយុវនារីមួយចំនួនដែលមានអ្នកបំរើឆ្វេងស្តាំនោះ គ្មានទេ មានតែខារាអូកគី(karaoke) រាល់រាត្រី ចូលផ្ទះក៏បានមិនបាច់ចូលក៏បានស្រេចតែក្បាលចិត្ត លោកជ្រាបស្រាប់ហើយមិនបាច់ខ្ញុំបាទនិយាយក៏លោកជ្រាបដែរតើលោកថានេះជាកំហុសអ្នកណា កំហុសនាងឫក៏កំហុសមាត្តាបិត្តានាង? តែនេះមិនមែនជារឿងទាក់ទងកំហុសអ្នកណាម្នាក់ទេ គឹជារឿងដែលទាក់ទង តើយុវជនពិតជាស្គាល់ផលប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាសអ៊ីនធឺណិតជាងយុវនារីឬ?ជួនកាលយុវនារី មិនសូវមានការចាប់អារម្មណ៏ខាងប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត នឹងការរិកចំរើនខាងវិទ្យាសាស្រ្ត ។ល។ ហើយម្យ៉ាងទៀតនាងមានចិត្តមួយគិតថានោះជាកិច្ចការរបស់យុវជនប្រុសៗ ហើយមានការតូចចិ្តនឹងខ្លួនឯង លោកជ្រាបស្រាប់ហើយ លោកជាប្រុស ខ្ញុំបាទជាប្រុស លោក ចាន់ ហានជាប្រុស យើងមិនអាចឆ្លើយនៅសំណួរដែលផ្តោតចោទទៅលើស្រី្តបានទេ បើមានស្រី្តចូលរួមនោះការពិភាក្សារបស់យើងរិតតែមានប្រសិទ្ទិភាពថែមទៀតមែនទេ? លោក ចាន់ ហាន លោកបានមានប្រសាសន៏ត្រូវណាស់ ចំពោះការចូលរួមរបស់យុវនារីនៅមហាវិទ្យាល័យ ដែលមិនសូវសំបូរណ៌ តើលោកអាចប្រាប់ខ្ញុំបាទបានទេថាមកពីហេតុអ្វី ?ហើយត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីជំរុញឲ្យមានយុវនារីកាន់តែច្រើនថែមទៀត? តើលោកយល់ថាបើមានស្រី្តគំរូ ជាភស្តតាង តំណាងស្រ្តីខ្មែរ យុវនារី ទាំងនោះនឹងប្រែចិត្ត សាកល្បងចូលរួមក្នុងការប្រើប្រាស់អិនធើនិតរិតតែច្រើនបានទេ ?
នេះជាការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំបាទជាខ្មែរម្នាក់ ដែលស្រឡាញ់ជនរួមជាតិ ចង់ឃើញប្រទេសជាតិ មាតុភុមិ រីកចំរើន ដំណើរឆ្ពោះទៅអនាគតកាល ខ្ញុំបានចូលរួមក៏ព្រោះចង់ឲ្យបងប្អូនយុវនារី ស្រី្តខ្មែរចូលរួមពិភាក្សាដើម្បីជាដំណើរការណ៍ឆ្ពោះទៅភាពឯករាជ្យភាព សមត្ថភាព នឹងភាពម្ចាស់ការ !
ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងមានបងស្រី ប្អូនស្រី យុវនារីចូលរួមចំណែកក្នុងការពិភាក្សាពេលក្រោយៗទៀត!
គួរពុំគួរសូមលោកទាំងពីរ នឹងមិត្តអ្នកអានអភ័យទោស !
សូមទទួលការរាប់អានពីខ្ញុំបាទ
ខែមារា
ខ្ញុំក៏សង្ឃឹមថាការពិភាក្សានេះនិងអាចទទួលបានការចូលរួមផ្តល់យោបល់ច្រើនពីយុវនារីស្ត្រីនិងមិត្តអ្នកអានទាំងអស់!
ជាបឋមខ្ញុំសូមអរគុណសំរាប់សំណួរដ៏មានន័យរបស់លោកខែមារាដែលបានចោទសួរទៅកាន់លោកចាន់ហាន់។ហើយខ្ញុំក៏សង្ឃឹមថាលោកចាន់ហាន់មិនប្រកាន់ដែលខ្ញុំសូមយកឱកាសនេះបញេ្ចញនូវទស្សនៈផ្ទាល់ខ្លួនខ្លះទៅលើសំនួរខាងលើជាមុន។
មុននឹងមានការបកស្រាយខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ថាគំនិតរបស់ខ្ញុំនឹងមានលក្ខណៈល្អសុក្រិតឬច្បាស់លាស់ជាងគំនិតផ្ទាល់ដែលចេញមកពីយុវនារីឬស្ត្រីដែលជាម្ចាស់សមីខ្លួននោះទេ។
ឆ្លើយតបទៅនឹងសំនួររបស់លោកខែមារាដែលបានចោទសួរថា ចំពោះការចូលរួមរបស់យុវនារី
នៅមហាវិទ្យាល័យ ដែលមិនសូវសំបូរណ៌
តើលោកអាចប្រាប់ខ្ញុំបាទបានទេថាមកពីហេតុអ្វី
?
បើតាមការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំបញ្ហានេះគឺប្រហែលមកពីផ្នតត់គំនិតចាស់គំរិលមួយចំនួននូវតែដិតដាមក្នុងសតិអារម្មណ៏របស់ស្ត្រីខ្មែរដែលយល់ឃើញថាក្នុងនាមជាស្រីមិនគួរហក់លោតដូចជាបុរសទេ។ដែលមានទស្សនៈនៅក្នុងខ្សែភាពចិនមួយ(ខ្ញុំមិនចាំចំណងជើងបានលើកនូវពាក្យឃ្លាថា៖ផ្ទះបាយគឺជាវិមានដ៏សុខសាន្តសំរាប់ស្ត្រី)។តើពាក្យនេះអាចចំនឹងបរិបទក្នុងសង្គមខ្មែរយើងទេ?ខ្ញុំគិតថាវាអាចចំមួយផ្នែកដែរ។ជាក់ស្តែងយើងអាចសំឡឹងទៅមើលឯស្ត្រីនៅតាមជនបទតើមានប៉ុន្មាននាក់ដែលបានទទួលការសិក្សាខ្ពស់រហូតដល់មហាវិទ្យាល័យ។ខ្ញុំយល់ថាគ្រាន់តែវិទ្យាល័យក៏ពិបាកច្រើនដែរ។តើមិនមានកត្តាអ្វីផ្សេងទេឬ?ខ្ញុំយល់ថាមិនបាច់និយាយនៅពេលនេះក៏មិត្តអ្នកអានអាចដឹងថាវាពិតជាមានដែរ។
ឥឡូវខ្ញុំសូមបង្វែរទៅរឿងICT វិញម្តងថាហេតុអ្វីបានជាមិនសូវមាននិស្សិតស្រីសិក្សាក្នុងមហាវិទ្យាល័យព័ត៏មានវិទ្យា?ទីមួយកត្តាគ្រួសារៈគ្រួសារមួយចំនួន(ទស្សនៈរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់)មិនមានការលើកទឹកចិត្តអោយកូនស្រីរៀនបានខ្ពស់ដូចកូនប្រុសទេព្រោះពួកគាត់មានមូលថាកូនស្រីមិនអាចដើរឆ្ងាយកូនស្រីជាអ្នកមើលថែផ្ទះសំបែងឬមិនមានលុយគ្រប់ជាដើម។ហើយបើចង់រៀនគួរតែយកមុខវិជ្ជាណាដែលរៀនខាងផ្នែកលុយវិញ។
កត្តាទីពីរៈប្រហែលជាកត្តាបុគ្គលហើយប្រហែលជាគាត់យល់ឃើញថាITវាមានការទាក់ទងនឹងផ្នែកអេឡិចត្រូនិចឬបច្ចេកវិទ្យាច្រើន។ដូចនេះវាមិនត្រូវនិស្ស័យរបស់ពួកគាត់។
កត្តាទីបីៈ កត្តាសង្គមគឹក្នុងខណៈពេលដែលICT គឺមិនទាន់មានភាពរីកចំរើនអោយបានពេញទំហឹងនៅក្នុងប្រទេសដូចនេះនិស្សិតស្រីមួយចំនួនបង្វែរចិត្តទៅរកសិក្សានូវមុខវិជ្ជាណាដែលងាយនឹងរកការងារធ្វើ។
ខ្ញុំសង្ឃឹមថាមិត្តអ្នកអានផ្សេងទៀតនឹងអាចជួយបកស្រាយនិងពន្យល់អោយបានក្បោះក្បាយជាងនេះទៅទៀតដែលពិសេសនោះគឺយុវនារីនិងស្ត្រីតែម្តង។
សូមទទួលការរាប់អានអំពីខ្ញុំ!
លីនណា
ការប្រើប្រាស់វិស័យ ICT នៃយុវជន និង យុវនារីខ្មែរ
សួស្តី លោក ខេមរា និងបង លីនណា!
ខ្ញុំបាទក៏មានទស្សនៈមួយចំនួនផងដែរទាក់ទងនិងផលប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់អ៊ិនធឺណិតនេះ។
អ៊ិនធឺណិតមាននិយមន័យថា ជាប្រព័ន្ធបណ្តាញកុំព្យូទ័រទូទាំងពិភពលោកមួយ ត្រូវបានភ្ជាប់គ្នាទៅវិញទៅមក ដែលអាចអោយអ្នកប្រើប្រាស់ទាញយកព័ត៌មាន ស្វែងរកព័ត៌មានមានឆាប់រហ័ស។ប្រសិនបើកុំព្យូទ័រមួយរបស់លោកអ្នកបានភ្ជាប់អ៊ិនធឺណិត វាហាក់ដូចជាអ្នកបានភ្ជាប់បណ្តាញមួយជាអ្នកប្រើរាប់រយលាននាក់នៅក្នុងពិភពលោក។
តែសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាយើងវិញ ការយល់ដឹងសារៈប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធនូវមានកម្រិតនៅឡើយ។ តាមការសង្កេត និស្សិតខ្មែរជាយុវជនប្រហែលជា ៨០ ទៅ ៩០ភាគរយហើយដែលបានចូលក្នុងមហាវិទ្យាល័យព័ត៌មានវិទ្យា តែនិស្សិតខ្មែរជាយុវនារី មានចំនួនតិចណាស់ដែលមានយល់ពីសារៈប្រយោជន៍នៃអ៊ិនធឺណិត។
ដូចសំណួរលោក លីនណាបានចោទសួរថា "តើយុវជនពិតជាយល់ដឹងពីសារៈប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់អ៊ិនធឺណិតជាងយុវនារីឬ?" ខ្ញុំបាទសូមឆ្លើយថា យុវជនពិតជាមានការស្វែងយល់ដឹងពីវាច្រើនជាយុវនារីមែន(តាមស្ថិតិខាងលើ)។ មូលហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំបាទហ៊ានអះអាងដូចនេះ? ព្រោះថា តាមការសង្កេតរបស់ខ្ញុំ ក្នុងមួយឆ្នាំៗ និស្សិតជាយុវជនរាប់ម៉ឺននាក់បានចុះឈ្មោះចូលរៀនក្នុងមហាវិទ្យាល័យព័ត៌មានវិទ្យាហើយក្នុងថ្នាក់និមួយៗយើងឃើញតែនិស្សិតប្រុសទាំងអស់ (និស្សិតជាយុវនារី ជួនកាលអាចមាន ១រឺ២នាក់ក្នុងមួយថ្នាក់)។
អ្វីដែលខ្ញុំបាទលើកឡើងខាងលើ ខ្ញុំមិនបានគិតថា និស្សិតជាយុវនារីនៃមហាវិទ្យាល័យផ្នែកផ្សេងៗមិនចេះប្រើប្រាស់អ៊ិនធឺណិតទេ តែពួកគាត់ភាគច្រើនមានចំណេះដឹងត្រឹមតែអាចចេះ Check Mail រឺក៏ ផ្ញើរ អ៊ីម៉េល តែប៉ុណ្ណោះ ចំណែកឯសារៈប្រយោជន៍ជាច្រើនទៀតនៃអ៊ិនធឺណិតគាត់មិនបានដឹងទេដូចជា ការបង្កើតBlog ផ្ទាល់ខ្លួន, Forum, Chat , Search Engine...និយាយរួមពួកគាត់មិនស្គាល់ពីឧបករណ៍ណាខ្លះដែលគេប្រើសម្រាប់ផ្លាស់ប្តូរគំនិតគ្នាទៅវិញទៅមក(Online idea exchange tools)។
(កិច្ចការងារផ្ទះជាបញ្ហាមួយផ្នែក ចណែកបញ្ហាបច្ចេកវិទ្យាជាមួយសំខាន់មួយដែរដែលនិស្សិតជាយុវនារីត្រូវគិតពិចារណា)។
សូមអរគុណ!
ពីខ្ញុំបាទ ចាន់ហាន។